Rasmus Paludan isimli faşist siyasetçinin Orta Çağ Avrupa’sından kalma bir anlayışla Kur'an yakmasını “fikir özgürlüğü” kapsamında ele alanların, Orta Çağ’da yaşasalardı cadıların ve Müslümanların katledilmesini de “tanrı istedi” anlayışı ile karşılayacaklarını belirten Mustafa Karakaş, "Rasmus Paludan’ın rezilliğini fikir özgürlüğü kapsamında değerlendirmek modern zamandaki bir cadı avcılığı avukatlığıdır. Bir faşiste, bir cadı avcısına eşeklik yapmaktır" dedi.
Rasmus Paludan isimli faşist siyasetçinin Orta Çağ Avrupa’sından kalma bir anlayışla Kur'an yakmasını “fikir özgürlüğü” kapsamında ele alanların, Orta Çağ’da yaşasalardı cadıların ve Müslümanların katledilmesini de “tanrı istedi” anlayışı ile karşılayacaklarını belirten Mustafa Karakaş, "Rasmus Paludan’ın rezilliğini fikir özgürlüğü kapsamında değerlendirmek modern zamandaki bir cadı avcılığı avukatlığıdır. Bir faşiste, bir cadı avcısına eşeklik yapmaktır" dedi.
Karakaş, Doğruhaber'deki yazısında özetle şunları kaydetti:
"(...) İsveç’te olanlar dün kilise merkezli hortlaklığın bugün sekülerizm merkezli olarak dirilmesidir.
Dün “tanrı için” cadılar ve Müslümanlar yakılırken, camiler ya da kahinlerin evleri yakılırken ve hiç kimse “tanrıyı kızdırmamak” için ses çıkarmazken bugün “Batı’nın değerleri için” camilere saldırılmakta, domuz başları bırakılmakta ve Kur’an yakılmakta ahali “fikir özgürlüğü” için ses çıkarmamaktadır.
Dün Orta Çağ’ın karanlığı vardı bugün sekülerizmin sarhoşluğu…
Dün “tanrı istedi” diye yapıldı bugün “fikir özgürlüğü var” diye yapılıyor.
Hiç şüphem yok!
Rasmus Paludan isimli faşist siyasetçinin Orta Çağ Avrupa’sından kalma bir anlayışla farklı olanı yakmasını “fikir özgürlüğü” kapsamında ele alanlar Orta Çağ’da yaşasalardı cadıların ve Müslümanların katledilmesini de “tanrı istedi” anlayışı ile karşılayacaktı
Çünkü yakma’yı fikir saymak Orta Çağ kilise döneminden kalma bir tortudur.
Yazıya başlarken “bir şeyi yakmak ya da yıkmak fikir midir nefretini ortaya koyma mıdır yoksa ikisi bir arada mıdır?” diye sormuştuk.
21. yüzyılda iletişim ve konuşabilme imkanları bu kadar gelişmişken, kendini ifade etmek bu kadar kolayken yakmaya fikirdir demek akıl tutulmasıdır.
Yakmak nefretini ortaya koyma eylemidir.
Rasmus Paludan bir şahıstan ziyade bir duruştur. Bir nefret duruşu!
Rasmus Paludan öteki saydığını içine şeytan girdi diyerek yakan Orta Çağ yobazlığıdır. Öteki saydığını fikir özgürlüğü başlığında yakan seküler yobazlıktır.
Rasmus Paludan’ın rezilliğini fikir özgürlüğü kapsamında değerlendirmek modern zamandaki bir cadı avcılığı avukatlığıdır. Bir faşiste, bir cadı avcısına eşeklik yapmaktır."
