Cezayir'de gençler tarafından yayımlanan bir video, son iki gündür kamuoyunda geniş yankı uyandırdı. Video, başkent Cezayir’in güneyindeki Draria Yetimhanesi'nden, 18 yaşına giren gençlerin yasalar gereği çıkarıldığını ve sığınacak yerleri olmadığı hâlde dışarıda bırakıldıklarını ortaya koydu.
Gençler videoda, bazılarının halihazırda kurumdan atıldığını, bazılarının ise önümüzdeki haftalarda aynı kaderi paylaşacaklarını söyledi. Aralarında barınacak yeri olmayanlar, gelir kaynağı bulunmayanlar ve hatta üniversite sınavına hazırlananlar olduğu belirtildi.
“Biz de bu vatanın evladı değil miyiz?”
Video mesajlarında, Cezayir Cumhurbaşkanı Abdülmecid Tebbun’a seslenen gençler şöyle dedi:
“Bize hep bu vatanın evlatları olduğumuz söylendi. Ama şimdi ne barınacak yerimiz ne de geleceğimiz var. Anne babalarımızın hatası yüzünden biz cezalandırılıyoruz. Kızlar bile polis zoruyla dışarı atılıyor.”
Yetimler, yetimhanelerde kalma sürelerinin alternatif çözümler bulunana kadar uzatılmasını talep etti. Bazı merkezlerde bu tür geçici çözümlere izin verildiğini, ancak Draria’daki merkezin bunu reddettiğini vurguladılar.
Cezayir Kızılayı’nın yönettiği yetimhaneden gelen açıklamada, merkezin yalnızca 18 yaş altındaki çocukları barındırabileceği belirtildi. Açıklamada şu ifadeler yer aldı:
“Yasa gereği sadece reşit olmayan çocuklar barınabilir. Ancak gençlere iş imkânı sağladık, barınma konusunda bir veya iki yıllık kira desteği sunduk. Yine de bu gençlerin kalması, küçük çocukların yararına aykırıdır. Kurum olarak yasaların ötesinde insani yaklaşımla davrandık, ancak sosyal medyada gerçeği çarpıtanlara karşı yasal hakkımızı saklı tutacağız.”
Avukat Farid Sabri, bu krizin temelinde hukuki bir boşluk olduğunu belirtti. 15 Temmuz 2015 tarihli ve 15-12 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın, yalnızca 18 yaşına kadar koruma sağladığını, sonrasında ise hiçbir güvence verilmediğini vurguladı.
Sabri, şu açıklamada bulundu:
“Bu gençler, hiçbir geçim güvencesi olmadan merkezden ayrılmak zorunda kalıyor. Bu da onları sokakta yaşama ve istismara açık hâle getiriyor. Devletin, bu gençlere konut ve iş imkânı sağlayan geçiş süreci tanıması gerekiyor.”
