Çocuğunuzun tırnaklarını yemesinin altındaki gerçek sebebi hiç düşündünüz mü?
Pek çok anne ve baba durup durup çocuğu paylar: "Çek elini ağzından!" Özellikle çocuğunuzun tırnakları ile içli dışlı bir ilişkisi varsa…
İyi ama, hiç düşündünüz mü; çocuğunuz neden tırnak yiyor olabilir?
Üstelik uyarınıza paylamalarınıza rağmen?
Yoksa "uyarma" tarzınızın "paylama" biçiminde olması diğer başka çocukla iletişimde bunu sergilemeniz acaba sebep olabilir mi? Dahası belki de çocuğunuz ile iletişime geçtiğiniz an, sadece tırnak yeme anı olmasın sakın? Yani bu denli çocuğunuzdan uzak kalıyor olmanız asıl sebep olmasın?!
Anneler, babalar, çocukların dünyası basittir. Yalnızca anlaşılmak, sevilmek ve kendilerini güvende hissetmek isterler.
Yapacakları bazı size göre "yaramazlıklar"ı bile sizin dikkatinizi çekmenin bir yolu olarak görürler.
Gelelim tırnak yeme konusuna
Tüm çabalarınıza, ısrarlarınıza, cezalarınıza hatta ödüllerinize rağmen çocuğunuz tırnak yemeye devam mı ediyor?
Eğer çocuğunuz 2 yaş ve öncesi ise ve tırnağını ya da parmağını emme davranışını gösteriyorsa panik olmaya veya çocuğunuzun üzerinde baskı kurmaya çalışmayın.
Çünkü bu davranış, emme dönemindeki eksikliği giderici bir davranıştır.
Eğer emme döneminde sonraki döneme denk gelen bir tırnak yeme davranışı var ise, bu güven yoksunluğunun dışa vurumu olarak nitelendirilebilir.
Bu dönemde, ebeveynlerin asabî tutum ve davranışları, çocuğun elini sürekli olarak ağzına götürmesine sebep olur.
Ne yapmalısınız?
Tırnak yeme huyu çoğu zaman çocuğun ruhî durumunun eseri olabilir.
Eğer bu dönemde çocuk ebeveyni tarafından eli bantlanarak, tırnaklarına acı sürülerek, ellerine acı biberler sürülerek engellenmeye çalışılırsa, hadise daha da travmatik ve ömür boyu bedeli ödenecek bir duruma dönüşebilir.
Örselenmiş çocuk ruhu, onu yetişkinliğinde bile yanlışlara sürükleyebilir.
Çocuk, ömür boyu, gerginlik, kuşkuculuk, endişe yaşayabilir.
Sizin korkunuza çocuk bu durum karşında tırnak yeme davranışına ara verse bile, bir süre sonra yeniden ortaya çıkar.
Bu sebeple önemli olan;
Çocuğun ruhî dünyasındaki yalnızlığını gidermek, onu anlamaya çalışmanızdır.
Zavallı çocuk duygularını ifade etmekte zorluk çekiyor olabilir. Öfkenizin baskısını hisseden çocuk duygularını ifade etmede zorluk çeker ve bunun sonucu olarak da tırnak yeme davranışı ortaya çıkar.
Çocuğunuzu gözlemlediğinizde, tırnak yeme davranışı eğer çekingen bir şekilde kendisini gösteriyor ise kendisini güvensiz hissediyor olabilir.
Bu durumda dikkat edilmesi gereken nokta, çocuğun yanında olan yetişkinin veya anne-babasının onunla konuşurken ki ses tonu, hitap şekli çocuğun benliğine zarar verici şekilde olmamalıdır.
Çocuğunuz sizden korkmamalı. Sizin ona anlayışla vakit ayıracağınızı bilmeli. Şımarıklıklarına tahammül edebileceğinize güvenmeli. O çocuk. Çocuk çocukluğunu sizin yanınızda yaşayamıyorsa, nerede, ne zaman yaşayacak?
Ama bizim de sorunlarımız var. Hayat mücadelemiz var, gerekçeleriniz ne kadar haklı olursa olsun, yavrunuz onları bilemez. O belki o gece aç yatabilir ama, sizin sevginiz şefkatiniz olmadan yatmaktan daha korkuncu yoktur onun için..
Ah anneler, ah.. Çocuğunuzun tırnak kemirmesinin ilk sebebi belki sizinle ilişkisinin bir sonucu olabilir.
Çocuk, annesinin onu sevdiğine güvenmeli ve aralarında bir sevgi bağı olmalıdır.
Çocuk anne tarafından sevgi ihtiyacının karşılanmasını istediği zamanlarda reddedilmemelidir.
"Git başımdan.. Bunca işimin arasında bir de seninle uğraşamam!" şeklindeki bir tersleme, yavrunuzda nasıl bir yıkıma sebep olur boyutlarını tahmin edemezsiniz.
Ona bol vakit ayırın. Onunla arkadaş olun. Çocuğunuzla çocuklaşın. Tavsiye edeceğiniz tek ilâç bu. Tek ve en müessir ilâç.
Göreceksiniz, böylece hem yavrunuz kısa zamanda tırnak kemirme huyunu terk edecek, hem de siz çocuğunuzla nasıl bir değişime uğradığınızı fark ederek kendi mutluluğuna şaşıracak hale geleceksiniz..
