İnsanların bebekler üzerinde merak ettikleri konularda bir tanesi de bebeklerin görmesidir.
Bebekler doğumdan hemen sonra ışığı anlarlar, fakat gece ile gündüz arasındaki farkı normal insanlar gibi algılayamazlar. Bu yüzden uyku düzenlerinde ilk aylarda problemler vardır.
Daha sonra aydınlığı ve karanlığı ayırt edebilme yetenekleri arttığı için uyku düzenleri de normale girer. Doğan bir bebeğin ilk zamanlarında ışığa düzgün tepkiler vermesi ya da göz göze gelmesi beklenmemelidir.
Çünkü ilk haftalarda bebekler net bir şekilde göremezler ve çevrelerine net tepkiler gösteremezler. İlk zamanlarda maksimum 1 metre mesafede bulunan maddeleri seçebilir. Ortamdaki cisimleri net olarak seçmede problem yaşayabilmektedirler. Bebeklerin çevre görmeleri merkezi görmelerine göre daha gelişmiş olur.
Bebeklerin doğumdan itibaren görme yetileri hızlı bir şekilde gelişir. İlk zamanlarda az görüp daha sonradan daha iyi görmelerinin nedeni sinir sistemlerinin gelişmesidir.
Çünkü doğduktan sonraki sinir sistemleri normal bir bireye göre oldukça geri durumdadır. Zaman içerisinde sinir sistemleri geliştikçe, göz ve beyin arasındaki bilgi alış verişi de ilerler ve daha net biçimde görme eylemi gerçekleşir.
Görme yeteneğinin gelimesi için dışarıdan çeşitli uyarıların alınması gerekmektedir. Örneğin, sürekli olarak karanlık bir yerde yetişen bebekte görme yeteneği hızlı bir şekidle gelişmez.
Bu yüzden çevreden gelen uyarıla görme eyleminin olumlu gelişmesine yardımcı olmaktadır. İlk aylarda sadece kısa mesafeleri alıgılayabilen bebek, 6 aydan sonra yavaş yavaş renkleri de fark edebilmektedir.
1 yıldan sonra 5-6 metre kadar mesafeleri seçebilir, yavaş yavaş oyuncakları ve çevresini net bir şekilde algılamay başlar. 3 yaşına geldiğinde normal bir bireyin görme yeteniğine yaklaşık olarak %80 oranında yaklaşmış olur.
Nasılkolay.com'dan alınmıştır.
