Hilal Kaplan'dan çok sert eleştiri: Bana tuhaf geliyor! Artık bunu yazmak istemiyorum

Eslem Teker, Hakkâri'de yaşayan 12 yaşındaki bir kız çocuğuydu. Karnesini yeni almıştı. Karne tatilini boş geçirmemek için ilçe kütüphanesine gidip kitap alacaktı. Hangi kitabı alacağını bilmiyoruz, hayallerini bilmiyoruz.

Belki hayallerinde okuduğu okula ismini veren hemşerisi büyük âlim Ahmed-i Hani gibi birkaç farklı disiplinde başarılı olmak vardı. Bunların hiçbirini öğrenemeyeceğiz. Çünkü Eslem, evinin yakınındaki başıboş köpeklerin saldırısı sonrası ağır yaralandıktan sonra hayatını kaybetti.

Geride saldırı haberini aldıktan sonra müdahale için gelen sağlık görevlilerinin kalp masajı yaptığı, o esnada koşarak gelen aile üyesinin telaş içinde Eslem'i kucaklamaya çalışırken bir diğer sağlık görevlisinin onu tuttuğu görüntüsü kaldı.

İçinde bir miktar vicdan taşıyan herkesin başını öne eğdirecek bir görüntü. Ancak ne aile üyesinin çaresizce koşması ne de sağlık görevlisinin kalp mesajı fayda etmedi. Eslem artık aramızda değil.

Eslem Teker'in öldürülmesi sonrası, bir gün sessizliğe bürünen başıboş köpek lobisi önce gerçek faillerin köpekler değil kurtlar olduğunu, sonra Eslem Teker'in gerçek ölüm nedeninin şüpheli olduğunu iddia etti.

Tıpkı üç yıl önce köpek saldırısından kaçarken geçirdiği kazayla hayatını kaybeden Mahra Melin Pınar'ın ve diğer kurbanların ailelerine yaptıkları gibi aileleri suçlayarak patili katillerini ve mama bağışlarını kurtarmaya çalıştılar.

Aslında sorunun çözümü için olumlu sayılacak değişiklikler de yapılmıştı. Görüşmeleri sırasında büyük fırtına kopartılan ve başıboş köpek sorununda çözüm yöntemini değiştiren 30 Temmuz 2024'te Meclis'te onaylanan yasadan bahsediyorum.

Gerçi daha yasa görüşülürken veterinerler ve muhalefet belediyeleri yasayı uygulamayacağını açıklamıştı ama yasa sokakta köpek olmayacağını söylüyordu. Yasanın nasıl uygulanacağına dair genelge de yayınlandı. Ancak sanki yasa hiç geçmemiş, yüzlerce canımız sokaklarda başıboş köpek saldırılarında ölmemiş gibi sosyal medyada kurumlar arasında "Başıboş köpekleri en çok seven kurum biziz" yarışı var. Bu paylaşımların toplum nezdinde nasıl bir yara açtığının bir an önce farkında olmak gerekiyor.

Ben artık başıboş köpeklerin saldırısı sonucu hayatını kaybeden insanlarımızı köşemde yazmak istemiyorum. 72 yaşındaki Şerife Arısan ile başladığım 14 Mayıs 2024 tarihli yazımda, başıboş köpekler hakkındaki yazımda bile iki sene önceki yazıma atıf yapmıştım. Artık bunu da yapmak istemiyorum.

Bir insanın canının başıboş köpeklerden daha değerli olduğunu söylemek bile tuhaf geliyor. Böyle bir gerçeğin tartışıldığı fikri, ahlaki, vicdani çukuru geçer akçe kabul etmek istemiyorum.