Gözler şimdi Türkiye için 'S-400'lere ne gerek var israf, İHA'lar karın doyurmuyor' diyenlere çevrildi

Ortalık toz duman... Savaş bağıra bağıra geldi. ABD bir yandan masada çözüm arayışı görüntüsü verirken öte yandan bölgeye II. Dünya Savaşından sonraki en büyük yığınağını yaptı. Bugün mü saldıracak yarın mı çetelesi tutulmaya bile başlandı. Ve hafta sonunda kıyamet koptu. ABD ve İsrail saatler içinde İran’ın dinî liderini öldürdü. Önceki ay dünyanın gözünün önünde yine bir cumartesi günü Venezuela devlet başkanını yatağından alıp kaçıran ABD, İran liderini de toplantıda vurdu. Büyük devletlerden, bu tür krizlerde başkanlarını en korunaklı yerde tutması beklenir... İran bunu yapamadı ve yine canevinden vuruldu. Tahran’da misafir konumundaki Hamas lideri İsmail Haniye, İran Devrim Muhafızlarının lojmanında nokta atışıyla şehit edilmişti.

Böylece içeriden bilgi sızdırıldığı ayyuka çıkmıştı. Nitekim eski İran Cumhurbaşkanı Ahmedinejad, İsrail’e karşı bir birim kurduklarını, başa getirdikleri kişinin İsrail ajanı çıktığını açıklamıştı. İran Cumhurbaşkanı Reisi’nin şüpheli bir helikopter kazasında hayatını kaybettiğini de hatırlatalım. İran destekli Hizbullah militanlarının İsrail tarafından üzerlerindeki haberleşme cihazlarıyla vurulmasıyla başlayan süreç, dinî lider Hamaney'in öldürülmesine kadar gitti. Kim bilir, belki de yaşananların en önemli sebebi İran’ın kendi içindeki iktidar mücadelesi.

Hamaney'in ceset görüntüsünün ABD ve İsrail tarafından servis edilmesi sadece istihbarat gücüyle açıklanamaz! Ama günün sonunda İran çok ciddi bir imaj kaybına uğradı. Suriye’de, Yemen’de, Irak’ta, Lübnan'da "Şii Hilali" uğruna yürüttüğü vekalet savaşlarında kaos, kargaşa ve iç savaştan başka bir şey vadetmedi. Oluk oluk Müslüman kanı akıtmaktan çekinmedi. Bugün tek başına. Neredeyse bütün Müslüman ülkeler karşısında...

Vekalet savaşları doğrudan devletler arası çatışmaya dönüştü. İsrail’in Gazze saldırısından sonra bölge üzerindeki yayılmacı emelleri net şekilde görüldü. Borç batağındaki ABD kaynak arayışında. Gözü dönmüş şekilde, uluslararası hukuku hiçe sayarak her yere saldırıyor. Belli ki devamı gelecek. Unutulmasın ki bu yüksek riskli ve maliyetli bir kumar!..

Türkiye’ye gelince… Etrafımız ateş çemberi. Bölgemizde yaşanan her savaş, Türkiye’nin savunma sanayisindeki hamlelerinin ne kadar yerinde ve gerekli olduğunu ortaya çıkarıyor. Rusya’dan S-400 alındığında CHP’liler “Ne gerek var, israf” demişti. Bazı muhalefet liderleri “Erdoğan Saray’ı koruyacak” diye açıklamalar yapmıştı.

TCG Anadolu’ya maket diyenler, uçak inmeyen uçak gemisi diye kulp takanlar olmuştu. “SİHA’lar karın doyurmuyor” nutukları atanlar çıkmıştı. Ve görüldü ki güvenlik olmadan karnını doyuracak bir vatan kalmayabilir. Savunma sanayiindeki bu atılımlar sadece birer silah değil, bölgedeki ateşin ülkemize sıçramasını engelleyen en büyük caydırıcı güç. Güçlü bir savunma, en ucuz barış teminatı...