Arzu hanım tüm toplumumuzu ilgilendiren bir yazı kaleme almışınız,devletimiz ve milletimiz pkk ile çözüm üretirken fetönün kandıp mağdur ettiği insanlarıda devlet ve milletimizle kucaklaştırmalıdır ,ülkemizde huzurun toplumsal barışın olmasını ailece destekliyoruz,Allah affedenleri sever.

Sn Arzu hanım yazınız için teşekkürler. Ailemizde Fetönün kandırdığı mahkumumuz var,tek suçu Allah kuran diyen sahtekarlara kanmak. Aillemiz Sn Cumhurbaşkanımızdan Fetönün kandırdığı mahkuma AF İSTİYOR Selamlar saygılar

İran güvenilmemesi gereken bir devlettir. Geçmişte Türkiyeyi hiç şekilde desteklemeyen ve karşısında olan bir duruşu vardı! Halkı çok bunalttılar.. Geri adım atmaz ise rejim yok olacak gibi duruyor. Bakalım neler olacak..

Kaleminize sağlık. ABD’nin eliyle İran’a demokrasi gelmeyeceğini İran halkı Irak’tan bilmeli. Ama İran’da halkıyla uzlaşmalıdır. Türkiye’nin de kıymetini bilmeliler.

Selamlar. Teşekkürler yazın için. Bu İran rejimi pers ırkçılığı ve mezhepçelik yaptığından İslam'ı ne ülkesinde ne de dünyada sevdirebilmiş değildir. Irak'ta Suriye'de Lübnan'da Yemen'de milyonlarca müslümanı katletmişlerdir. Bunca mazlumun müminin ahını aldılar. Mazlumun ahı yerde kalmaz derler ya. Yine de azgın kavim İsrail ABD'nin İran'a vurmasını birçok sebepten asla içime sindiremiyorum.

İçeride Barış, Dışarıda Denge Arzu Erdoğral’ın da vurguladığı üzere, İran için asıl düğüm Washington masalarında değil, Tahran sokaklarında çözülecektir. Yazarın "ABD ve İsrail güdümlü bir değişimin huzur getirmeyeceği" tespiti, bölgenin acı tecrübeleriyle sabittir; dışarıdan ithal edilen "demokrasi" veya "liderler", genellikle kaosu derinleştirmekten başka bir işe yaramamıştır. İran'ın geleceği için en sağlıklı senaryo, dış müdahalelerin gölgesinden sıyrılarak rejimin kendi toplumuyla yeni ve şeffaf bir toplumsal sözleşme imzalamasıdır. Erdoğral’ın işaret ettiği "kontrolsüz kırılma" riskinden kurtulmanın tek yolu, içerideki meşruiyet krizini dış düşman argümanıyla örtmek yerine, halkın taleplerine kulak veren pragmatik bir dönüşümdür. Unutulmamalıdır ki; halkıyla barışık olmayan bir İran, masada ne kadar zaman kazanırsa kazansın, stratejik yalnızlıktan kurtulamayacaktır.