Şüphesiz Rabbin, gözetlemededir. İnsan ise; Rabbi onu deneyip de kendisine ikramda bulunduğunda, ona bol bol nimetler verdiğinde, "Rabbim bana ikram etti" der. Ama onu deneyip rızkını daraltınca da, "Rabbim beni aşağıladı, bana ihanet etti" der. Hayır hayır doğrusu siz yetîme ikram etmiyorsunuz. Yoksulu yedirmek konusunda birbirinizi teşvik etmiyorsunuz. HÂLBUKİ MÎRASI ÖYLE BİR YİYİŞ YİYORSUNUZ Kİ, HARAM HELAL GÖZETMEKSİZİN, MALI ÖYLE BİR SEVİŞ SEVİYORSUNUZ Kİ, YIĞMACASINA. Hayır, yeryüzü (kıyamet sarsıntısıyla) parça parça olup dağıldığı ve Rabbinin buyruğu ve saf saf dizilmiş olarak melekler geldiği ve o gün cehennem getirildiği vakit, işte o gün insan dünyada iken (yaptıklarını birer birer) hatırlar. Ama bu hatırlamanın ona nasıl faydası olacak ki!? Ah der; no’lurdu bu hayatım için (sağlığımdayken hayırlar) takdim etmiş olsa idim. Artık o gün, Allah'ın edeceği azabı kimse edemez. Onun vuracağı bağı kimse vuramaz. (Allah, şöyle der:) "Ey rabbine itaatkâr olan (Allah’ı anmakla huzura kavuşan) nefis!" "Sen O'ndan razı, O da senden razı olarak Rabbine dön!" "(İyi) kullarımın arasına gir." "Cennetime gir." FECR 14-30

(Editörden: O reklamlar sitemize ait olmayıp, google reklamıdır. Bilgilerinize...)