Siyaset Sahnesinde Trump’ın İllüzyon Diplomasisi ve Netanyahu’nun “Kazanma” SanatıKüresel diplomasi trafiği, kimi zaman en profesyonel tiyatro oyunlarına taş çıkartacak sahneler barındırır. Bunun son ve en çarpıcı örneği, Birleşmiş Milletler 81. Genel Kurulu için New York yollarına düşmeye hazırlanan İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu ile ABD Başkanı Donald Trump arasında yaşandığı iddia edilen görüşme kriziyle bir kez daha gözler önüne serildi. İsrail basınından sızan ve Washington kulislerinde yankılanan iddialara göre Trump, yoğun ajandasını bahane ederek Netanyahu ile ikili bir görüşme yapmanın "imkansız" olduğunu bildirdi. Protestolardan kaçmak için New York yerine adeta gizlice New Jersey’e ineceği konuşulan Netanyahu’nun bu veto karşısında rotayı Dışişleri Bakanı Marco Rubio’ya çevirmesi, uluslararası ilişkilerde trajikomik bir manzarayı da beraberinde getirdi.Bu durum, tam anlamıyla bir Donald Trump klasiğini yeniden izlediğimizi gösteriyor. Trump’ın dış politika stratejisi, ringde sürekli darbe alıp, gözü morardıktan sonra köşesine çekilip "Adamı nasıl da benzettim ama!" diye bağıran o eski sokak dövüşçülerinin mantığıyla işliyor. Bir gün İran’ın bölgesel hamleleriyle köşeye sıkışıp, ertesi gün Netanyahu gibi en sadık müttefiklerinden birine kapıyı kapatarak aslında ringin hakimi olduğu imajını satmaya çalışıyor. Ancak dışarıdan bakıldığında görünen tek şey, diplomatik olarak madara olmuş bir liderin, kendi yenilgisini bir zafer gibi ambalajlama çabasından ibaret kalıyor. Trump, her zamanki gibi spot ışıklarının altında "Ben dövdüm, ben yönettim" algısını yaratırken, aslında küresel dengelerin arasında oradan oraya savruluyor.Madalyonun diğer yüzündeki Netanyahu ise bu komedinin en trajik figürlerinden biri haline gelmiş durumda. Savaş suçlusu ilan edilmenin ağırlığı ve dünyanın dört bir yanından yükselen protesto seslerinin korkusuyla, New York'a adeta kaçak bir yolcu gibi arka kapıdan girmeye çalışan bir başbakan profili çiziyor. Trump’tan yediği bu tarihi vetoyu bile muhtemelen iç politikada bir "stratejik manevra" veya "büyük bir diplomasi dehası" olarak sunmanın bir yolunu bulacaktır. Zira Netanyahu’nun siyasi hayatta kalma sanatı, aldığı her darbeyi üstünü temizleyip "planın bir parçasıydı" diyerek geçiştirmek üzerine kurulu.Sonuç olarak, karşımızda iki tarafın da kaybettiği ama ikisinin de aynaya bakıp "Yine kazandım" dediği absürt bir siyasi tiyatro var. Trump bir yandan Netanyahu'ya kapıyı kapatarak küresel bir güç gösterisi yaptığını sanıyor, diğer yandan Netanyahu yediği diplomatik tokatları sineye çekip teselliyi alt düzey yetkililerde arıyor. Her iki lider de aldıkları darbelerle siyasi olarak hırpalanırken, kameraların karşısına geçip "Ben dövdüm" demeye devam ediyorlar. İzleyiciler için geriye kalan tek şey ise bu trajikomik illüzyonu buruk bir tebessümle seyretmek oluyor.

Perde arkasinda gorusup seytani planlarina devam ederler; aklimizla alay etmesinler!