Yılmaz İlk okul düzeyindeki Atatürk kitaplarıyla iyi para kazandıktan, servete doyduktan sonra dürüst adam rollerine soyundu.

Iki ayda muhallebi olmuslar:)))) daha önce neydilerdiki simdï muhallebi olsunlar...Rabbim bunlari daha çoook rezil edip süründürecek,hem burada hem ahirette insaAllah......

YENİ PARTİYE İSTE YENİ İSİM: "MUHALLEBİ PARTİSİ" Madem siyaset arenasında isim bulmak bir devlet krizine dönüştü ve atılan her adım mahkeme duvarına tosluyor, o zaman Özgür Özel ve ekibine ilaç gibi gelecek, telif hakkı tamamen halka ait o muhteşem çözümü sunmanın vaktidir: Muhallebi Partisi. Kimsenin dava açmaya cesaret edemeyeceği, yargıtay koridorlarında tek bir itirazla bile karşılaşmayacak bu isim, partinin iki ayda ulaştığı o muazzam gastronomik kıvamı da tam anlamıyla taçlandıracaktır. Artık sağ-sol kavgalarının, ideolojik kutuplaşmaların ve sert siyasi manevraların modası geçti; devir, ne tarafa çekilirse o tarafa uzayan, pürüzsüz ve sübyeli siyaset devridir. Muhallebi Partisi’nin iktidara yürüdüğü bir ülkede seçim otobüslerinden "Siyasette sertliğe son, sandıkta Muhallebi’ye onay" sloganları yükselecek, parti lideri kürsüye çıktığında korumalar halka karanfil yerine damla sakızı fırlatacaktır. En ateşli mitinglerde bile tansiyonun yükselmesi imkansız hale gelecek, çünkü meydanları dolduran yüz binlerce seçmenin fazla şekerden ve rehavetten uykusu gelecektir. Olası bir isim davasında ise partinin avukatları hakim karşısına ellerinde tepsilerle çıkıp, "Sayın hakim, biz iki ayda bu kıvama geldik, süte alerjisi olanlar dışında kimseye zararımız yok" diyerek tek celsede beraat alacaklardır. Tabii işin tek bir riski var: Bu parlak isim fikrini ortaya atan vatandaşın, partinin hazine yardımından payına düşen tarçın ve fındık oranını almak için Çağlayan Adliyesi’nde açacağı o meşhur telif davası. Karşı tarafın avukatları "Müvekkillerimiz bu kıvama tamamen kendi liyakatsizlikleriyle, dışarıdan katkı almadan ulaşmıştır" diye savunma yapsa da, mahkeme muhtemelen isim babasına hak verecek ve partinin resmi tatlı tedarikçiliği hakkını fikrin asıl sahibine devredecektir. Kısacası, Yılmaz Özdil’in kulakları çınlasın, bu saatten sonra genel merkez binasını pastaneye çevirip logoya da bir kaşık koymak, siyasi liyakatsizliği o muhteşem tarçın kokusuyla örtmenin en lezzetli yolu olacaktır. Sonuç olarak, Yılmaz Özdil’in kulakları çınlasın; eğer bir gün siyaset tamamen "muhallebi kıvamına" gelirse, bu partinin genel merkez binası kesinlikle bir pastane olacaktır. İlk seçim anketi sorusu da hazır: "Bu pazar seçim olsa, muhallebinizi tarçınlı mı alırsınız, fındıklı mı?"