Yıllarca masum insanların kanını emen, evlerini başlarına yıkan ve milyonlarca insanı yersiz yurtsuz bırakan bir zulüm mekanizması, bugün kendi pisliğinde boğulmaktadır. Lübnan’ın Beka Vadisi’nde bir uyuşturucu operasyonuyla kelepçelenen Süleyman Esed’in o utanç dolu karesi, sadece bir suçlunun yakalanışı değil; Suriye halkının döktüğü her damla gözyaşının, çektiği her acının ilahi bir adaletle karşılık bulmaya başladığının resmidir. Tarihin en eski ve en şaşmaz devlet felsefelerinden biri der ki: "Bir devlet küfürle yaşar ama zulümle asla yaşamaz." Kendini ilahlaştıran, gücünü adaletten değil kan ve gözyaşından alan hiçbir yapı ilanihaye ayakta kalamaz. Bu kirli hanedanın fertleri saraylarında sefa sürerken, arkalarındaki katliam şebekesine güvenip dünyaya kibirle bakarken, dışarıda koca bir halk tarifsiz acılarla yoğruluyordu. Bombalanan hastaneler, kimyasal gazlarla boğulan çocuklar, zindanlarda işkenceyle yok edilen canlar ve vatanından koparılıp mülteci kamplarında açlığa mahkum edilen milyonlar, bu rejimin gerçek yüzüdür. Halk ekmeğe, suya, en temel insani haklara muhtaç bırakılmışken; diktatörün gölgesine sığınan asalaklar, kurdukları uyuşturucu çarklarıyla masumların kanı üzerinden servet devşiriyordu. Kendi halkını katleden bir zihniyetin, komşu ülkeleri zehirleyen bir uyuşturucu baronuna dönüşmesi şaşırtıcı değildir; çünkü ahlakını ve adaletini yitirmiş bir gücün varacağı tek yer mutlak bir çürümedir ve zulüm üzerine kurulu hiçbir sistem yaşatılamaz. Bugün o kelepçeli fotoğraflarda takınılan o pişkince, gerçeklikten kopuk bakışlar, aslında koca bir halkın trajedisi karşısındaki körlüğün devamıdır. Kendilerini hala o eski kanlı tahtın dokunulmaz varisleri sananlar, Suriye halkının ahının ne kadar büyük bir devrimci güç olduğunu göremeyecek kadar zavallıdır. Evladını toprağa veren anaların, babasız kalan yetimlerin, enkaza dönen şehirlerin sessiz çığlığı, bugün bu zorbaların ayak bileklerine vurulan prangaya dönüşmüştür. Zorbaların algoritması er ya da geç ama mutlaka iflas eder. Masumların feryatları üzerine sahte zaferler inşa edenler, bir gün mutlaka o yıktıkları duvarların altında kalır ve sert bir şekilde adalete toslar. Suriye halkına cehennemi yaşatanların sığındıkları karanlık deliklerden tek tek çıkarılıp kelepçelenmesi, tarihin mazlumlara borçlu olduğu o büyük adaletin şaşmaz bir kanıtıdır.