Yeşil sahalar ve tribünler, yüzyıllardır insanları ortak bir heyecanda buluşturan, farklılıkları ortadan kaldırıp insanı insana yaklaştıran en güçlü köprülerden biridir. Sporun bu birleştirici ruhu, dostluk ve centilmenlik temelleri üzerine kuruludur. Ancak ne yazık ki zaman zaman fanatizmin kör ettiği gözler, bu güzel iklimi bir savaş alanına çevirme gafletine düşmektedir. Son olarak Gençlerbirliği ile Fenerbahçe arasında oynanan müsabakada, henüz hayatın ve oyunun başında olan masum bir çocuğun formasının zorla çıkartılmaya çalışılması, sadece bir holiganizm örneği değil, aynı zamanda toplumsal vicdanımızda açılmış derin bir yaradır.Bir çocuğun gözündeki korku, hiçbir şampiyonluk kupasından veya takım galibiyetinden daha değerli olamaz. Renklerin kardeşliğini, rekabetin tatlı sert heyecanını unutup, savunmasız bir yavrunun heyecanını ve neşesini hedef almak, spor kültürünün tamamen yozlaştığının en açık göstergesidir. Unutulmamalıdır ki, tribünler öfkenin kusulduğu, nefret tohumlarının ekildiği karanlık dehlizler değildir. Aksine tribünler, çocukların babalarının elinden tutarak hayata dair ilk coşkuları, paylaşmayı ve aidiyet duygusunu öğrendikleri birer eğitim yuvasıdır. Bir çocuğun üzerindeki formayı düşman bayrağı gibi görmek, spora ve insanlığa yapılabilecek en büyük ihanettir.Bu noktada hepimize, özellikle de kendini "taraftar" olarak tanımlayan her bireye çok büyük bir nasihat ve ödev düşmektedir. Sahadaki rekabet, düdük çaldığında biten ve yerini centilmenliğe bırakan bir oyundan ibarettir. Gerçek büyüklük, rakibe ve onun renklerine saygı duyabilmekle ölçülür. Tribünlerdeki öfkeyi ve holiganlığı bitirmenin yolu, sadece cezalar veya yasal yaptırımlar değil, bireysel olarak vicdanlarımızı sorgulamaktan geçer. Çocuklarımıza bırakacağımız en güzel miras, küfürle veya zorbalıkla kirletilmiş tribünler değil; birbirini kucaklayan, farklı renklere tahammül edebilen ve sporu bir festival gibi yaşayan bir toplum kültürü olmalıdır. Gelin, sahaları yeniden kardeşliğin, sevginin ve çocukların neşeyle güldüğü güvenli alanların adresi yapalım.

Şimdi tuz ile tedavi görsün, normal biri olmadığı belli

Tekrar söylüyorum , bu çocuğun sıtındaki formayı çıkartması için polise kim talimat verdi .?