Sağlıklı ve güvenilir ürünleri bulmak içinde toplumun ahlaklı olması gerekir. !!! Bu çok mantıksız gelebilir ama insanlar fıtratlarının gereğini yaparlar. Neyi ekerseniz onu biçersiniz ! - Lütfen ahlakı siyasi konulara alet etmeyin. Toplumda ahlak ortak değerdir. Ortak dildir. Bu siyasi partilere bağlı değildir. Akrabana, komşuna, iş arkadaşına çevrene ne verirsen onu alırsın - Zamana da bağlı değildir. Ahlakımızı bozan olarak zamanıda suçlayamayız . - Nesillere göre de değişmez. Çünkü onları da biz yetiştirdik. Bir toplumda ahlak ailede de, eğitimde de iş hayatındada da ticarette de ortak dildir. Acaba gıdalar mı fıtratımızı bozuyor yoksa biz fırtatımızın dışına çıktığımız için doğal olmayan sağlıksız gıdaları üretip tüketiyoruz. Burada öncelikle isterseniz doğal olmayan israftan başlayalım Bugün dünyanın gıda israfı en yüksek 3. ülkesi Türkiye’dir. Üretimden tüketiciye kadar ürünün %40 - %50 si ziyan olmaktadır. Bu yetmiyormuş gibi dünya iklim değişikliği ve küresel ısınma nedeniyle susuzlıkla karşı karşıya ve sizin ülkenizde gölleriniz su kaynaklarınız tükenmekte iken su kaynaklarınızla %50’sini boşa sarfediyorsunuz. (Nimete yapılan en büyük şükürsüzlük) Peki bu israftan kimler sorumlu - Açgözlülükle satamayacağından çok dafa fazlasını üretmeye çalışan üretici - Üretim planlamasını, ürün planlamasını, arazi planlaması, su kaynak planlamasını yapmayan devlerin resmi kurumları (tarım bakanlığı - devlet su işleri ve belediyeler ) - Ürünleri elinde zamanında elinden çıkarmayan aracı durumundaki hal esnafları - Yüksek fiyatta satış yapmaya çalıştığından ürünü çöpe atan son satıcı marketler ve pazar esnafı Peki gelelim gıdaların ahlakımızla birlikte neden bozulduğuna; İsterseniz vatandaş dediğimiz masum olduğumuzu düşündüğümüz müşteriye - Gıdayı çok ucuza hatta bedavaya almak isteyerek ürünün hakkını vermek istemeyen, - Ürünleri sadece güzel görünümüne ve rengine bakarak almaya çalışan, - Mevsimi dışında sebze ve meyveleri ısrarla yemek isteyen de o dur. (güneş almadan suni gübre ve ilaç ile yetişen gıdalar) Müşterinin isteği doğrultusunda pazarda- manavda güzel görünsün diye şekli ve rengiyle oynanarak tohumlarıyla oynanan sebze ve meyveler, - Müşterinin isteği doğrultusunda parlak görünsün diye mumlanan meyveler, - Renginden dolayı ticari amaçla doğallığından fedakarlık edilerek sarartılan gıdalar Gelelim aracı ve satıcılar için yapılan gıda bozulmalarına; - Üretici ile satıcılar arasında uzun bir yolculuğa çıkan gıdalar uzun süre bozulmadan kalması için yeterli besin değeri oluşmadan ham olarak toplanmakta - Daha dayanıklı ve uzun ömürlü olsun diye tohumlarıyla oynanan gıdalar Gelelim üreticideki bozulmalara; Bugün Türkiye’de köylerde sadece halkın % 6 sı kalmıştır. Eski yöntemlerle üretim yapan çiftçinin yaş ortalaması da 50 nin üzerindedir. Doğal yöntemlerle üretim yapıp şehir dışı ve ülke dışına pazarlaması ekonomik olarak mümkün değildir. Bugün artık üretim hayatın her tarafında olduğu gibi tarımda da endüstriyel hale gelmiştir. Üretimde daha fazla kazanmak adına saf doğal üretim bırakılarak küresel ilaç - tohum ve gübre firmalarının esiri olmuş endüstriyel bir üretici doğmuştur. Üreticide daha fazla kazanmak üretmek için tohumu ile oynanmış ürünü ekmekte, üretimi arttırıcı (toprağını öldüren) suni gübre kullanmakta işçiliği azaltmak ve ürünü kusursuz göstermek için ilaçlar (zehir) kullanmaktadır. Bugün insanların büyük çoğunluğu büyük şehirlerde yaşamaktadır. Marmara Bölgesinde tarım arazileri konut ve fabrika sahalarına dönüşmüştür. Yeterli alan yoktur. Sebze ve meyve üretimi uzak şehirlerden ve bölgelerden yapıldığında ürünün toplanması ve dağıtımı 4-5 aracı ile olmaktadır. Uluslararası tohum-ilaç ve gübre firmaları tüm ticari çıkarlarına göre kamu kurum ve kuruluşlarınıda etkisi altına alarak endüstriyel tarım yayarak doğallık ve sağlıklı tarım için değilde maddi çıkarları için çalışmaktadırlar. Neyi ekerseniz onu biçersiniz... Anlayacağınız fıtratı bozulmayan, ahlaklı kalabilen doğal insanlar doğal ve sağlıklı ürünleri hak ederler...