ben defalarca ölümden döndüm....ve her dönüşümde bir kurban aldım...çok büyük sorunlar çıktı ve bedeli bana çok pahalıya ödetildi...bizim kızı uğurlamadan önce defalarca sordum...yüce zatın sizin evden ilk senin cenazen çıkacak buyurdu...sonra bizim kızın ölüm haberini aldım....haber gelmeden önce muhafız ordum mülkünü gözüyle taradı bir müddet....acaba bunun yerine can veren olur mu diye.....talipli çıkmadı...sonra öldürelim diye hüküm verdiler....sonra bizim kızın acı haberini aldım...evden ilk benim cenazem çıkacağına dair verdiğin müjde ile annemin acı haberi arasındaki bağlantıyı kuramamıştım....kardeşim anneme şenay 1974 şeklinde e-devlet şifresi almış...mesele buymuş....bana dil kıldığın yunusum ölen hayvan imiş aşıklar ölmez buyurmakta....bana takdir buyurduğun yeşil elbiseden ve semada takdir buyurduğun makamdan yola çıkarak habibinin az sonra mesaja alacağım hadisinde bahsettiğin ve rahmanın gökte tuttuğu yeşil kuşlardan birinin de ben olduğum sonucunu çıkardım-inşallah-...şenay gerçekten öldü ve bir daha dirilmeyeceğinin garantisini de aldı inşallah.....İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) ashabına şöyle dedi: "Uhud'da şehid olan kardeşleriniz var ya! Allah, onların ruhlarını yeşil kuşların içine koydu. Bunlar cennetin nehirlerine giden, cennet meyvelerinden yiyen ve Arşın gölgesine asılmış altından kandillere girip istirahat eden kuşlardır. Şehidler böylece güzel güzel yiyip içip dinlenince şöyle dediler: 'Kardeşlerimize bizden kim haber götürecek ve bildirecek ki bizler cennette dirileriz, rızıklanıyoruz? Bu haber gitmeli ki onlar cennete karşı isteksiz olmasınlar ve harpte korkak davranmasınlar!" Allah Teâla onlara cevaben: "Sizin haberinizi ben duyuracağım." buyurdu ve şu âyeti indirdi: "Allah yolunda öldürülenleri ölü saymayın, bilakis onlar Rableri katında diridirler. Allah'ın bol nimetinden onlara verdiği şeylerle sevinç içinde rızıklanırlar. Arkalarından kendilerine ulaşmayan kimselere, kendilerine korku olmadığını ve kendilerinin üzülmeyeceklerini müjde etmek isterler." [(Âl-i İmrân, 3/169). Ebu Dâvud, Cihâd 27, ....bizim kız kocasının ölüm yıldönümünde yola çıktı hamdolsun.....sayardı 30 yıl oldu 40 yıl oldu vs vs....haberi alınca merak ettim...kaç yıl olmuş diye...45 yıl....ölüm saati 00.45....ne diyeyim sen ancak kendini övdüğün gibisin....yüce zatın bizim kızın kocasını yani babamı görünce düşüp bayıldığını müjdelemişti...saatler sonra habibin de onu kabrinden çıkarıp bağrına bastığında hala baygındı...bir süre önce onu semada gördüm...uzun siyah saçlı beyaz elbiseli genç bir kız...ağlıyordu...bize uzanmak istedi...engellendi...bütün annelerimizi de ağlatmış...bizim yanan yüreklerimizi duymuş..cevap vermek istemiş...bizimkiler bana kız o hiç sizi yüreğinden söküp atabilir mi...yüreğinin yarısını sizinle bıraktı buyurdu....dilerim fatımamın ehli beytimin ve şehit ana babamın ancak en çok da yüce zatının şefaatiyle duama hüsnü icabet buyurur tez vakitte alnımızın akı gönlümüzün nuruyla bizi de onlara kavuşturursun..hep kapımızın çalacağı anı bekledim....insan kılığındaki meleklerinin bize hazinelerinden getireceği parayı bekledim...başımıza kakınç kılınmayacak.....yüce zatına andolsun bizim kız giderken onu da götürdü...artık sizin gelişinizi istemiyorum ve de beklemiyorum.....furkan suresiyle bu sefer yola çıkan ben olmak diliyorum.....ama oturduğum evde arkamda canlı bırakamadan hep birlikte...yüce zatının ve bütün ehlimin şefaatiyle nail kılarsan...gerisini sen tamamla benim için sözün bittiği noktadır......şefaatinin son noktasında şefaat ya rab...

Dost ülke degil akit !!! kardes ülke