AK Parti-MHP mi, AK Parti-CHP mi?
Meclis’teyiz.
“Yemin” merasimi birazdan başlayacak; ‘…demokratik ve laik Cumhuriyete ve Atatürk ilke ve inkılaplarına bağlı kalacağıma (vesaire vesaire) namusum ve şerefim üzerine ant içerim’
Vekiller “yemin”e hazırlanıyor, biz de canlı yayınlara girip çıkıyoruz.
Uzun bir gece olacak gibi, iftar sonrasında da yayınlarımız var, AKİT TV’ye bağlanıyoruz, diğer televizyonlar vesaire.
Soru belli:
“Nasıl bir koalisyon?”
Erken seçim mevzuu pek yok.
Olmaz çünkü “piyasalar” bunu istemez, TÜSİAD hiç istemez, vekillerin Meclis’e girene kadar büyük masraf yapmış olanları hiç mi hiç istemez.
O masrafları “bir şekilde” çıkarmaları gerekiyor!
Demokrasi memokrasi diyoruz ama sistem baştan aşağı yamuk.
“Yemin” merasimini ekranlardan izleyenlerin kahir ekseriyeti, kendi illerinin vekillerini bile tanımayacaktır.
“Dar bölge, daraltılmış bölge” olmadı, insanlar yine “listeye konanlara” oy verdi, “tercih” hakkı sunulmadı, her partiden tabanların “ruh dünyalarına” zıt nice adamlar geldi, gelmemesi mümkün değildi.
•
Neyse…
Geçelim koalisyon meselesine.
Ak Parti seçim meydanlarında sürekli olarak ve tabii haklı olarak, “Koalisyonun kötülüklerine” vurgu yaptı; ortaklar kendi partilerine çalışır, bakanlıklar arasında koordinasyon olmaz, hükümet içi kriz her an kapıda bekler, hükümetin ömrü kısa olur, piyasalar gerilir, dış dünyada itibar eksilir…
Bunların hepsi olur.
Ne yaparsın ki, vatandaş “uyarı”nın dozunu iyi ayarlayamadı, şimdilerde AK Parti’ye oy vermeyenlerin en az yüzde 20’lik kısmı “pişman” ama son pişmanlık da fayda vermiyor.
Koalisyon mecburi istikamet!
Şimdi “iyisini” değil de “en az kötüsünü” bulmak durumunda siyaset.
AK Partisiz bir koalisyon olmuyor, ya CHP ile ya da MHP ile.
Bunlardan hangisi iyi?
Yani, hangisi daha az kötü?..
Bana göre, MHP ile koalisyon “taban uyuşması”ndan dolayı biraz daha “uzun ömürlü” olabilir gibi.
Meclis’te AK Partili ve MHP’li yeni, eski vekillerle konuşuyorum…
Parti yöneticileri vesaire; böyle bir eğilim var.
“Akraba” tabanlar arasındaki yakınlığın, tepeyi de bir arada tutabileceğini söyleyen çok.
Yani…
Tabanlar çok uyumsuz olduğunda, bu “medya”lara da yansıyor.
“Medya”lar yüklendiğinde, taraflar kapışıyor.
Tabanları uyumsuz olan partilerin oluşturacağı bir koalisyonda “kriz” çıkma ihtimali daha büyük.
AK Parti -MHP koalisyonunun “lider”liğini, Sayın Davutoğlu ve Sayın Bahçeli gibi iki “uyumlu” ismin yapacak olması da avantaj olarak görülüyor.
Sayın Davutoğlu, Dışişleri Bakanlığı döneminde nice krizi, hem de savaşan taraflar arasındaki nice krizi çözmüştü.
Bu işi çok iyi biliyor.
Sayın Bahçeli de, DSP ve ANAP gibi iki “huysuz” parti ile ortaklık yapmış olmaktan dolayı bu işlerde tecrübeli.
Partisine hâkim.
Onun genel başkanlığındaki MHP’den “çatlak ses” zor çıkar.
Böyle bir koalisyon modelinin “en az iki yıl” gidebileceği söyleniyor.
Olabilir.
Bizdeki ortalama koalisyon ömrü aşağı yukarı bir yıl, bu durumda iki yıla “şapka” çıkarmak gerekiyor.
•
CHP ile koalisyona gelince…
Bu ihtimal dışı değil; hatta neredeyse MHP ile koalisyon kadar “şansı” var.
“Büyük güçler”, “üst akıl” bunu istiyor.
“Bu memlekette en az otuz milyon insan fazlalık” diyen Koç, Sayın Erdoğan’ı “Mursi hakkındaki idam kararı” üzerinden tehdit eden Doğan filanbunu istiyor.
AK Parti, böyle bir koalisyonda “hızla” erir.
Kemal Kılıçdaroğlu koltuğunu bir süre daha korumuş olur.
Büyük sermaye de, CHP üzerinden “eski günlere” dönmenin tadına varır!
Yaşasın Eski Türkiye!..
Havalar tatsız.
Umarım, memleket bu “koalisyon sıkıntısını” aşar ve “tek başına hükümet” işe kaldığı yerden devam eder.
Ne kadar “erken seçim” desek boş,..
Erken seçim olsa memleket yeniden “istikrara” kavuşur ama…
Buna “sistem” ve “dengeler” müsait değil!..
Hayırlısı olsun.
