Baş sancımız eğitim

 

Bugün Türkiye’mizin çektiği en büyük sancılardan biri, belki de birincisi eğitim sistemimizdeki ciddi noksanlıklardır. Çünkü eğitim ya milletimizi yükseltir, tarihteki şanlı yerine oturtur, destanlar yazdırır ya da eritir, helak eder, yok eder.

Okulların açıldığı şu günlerde eğitimimizdeki temel noktalara başlıklar halinde temas etmekte zaruret vardır.

Bugün ne yazık ki çocukların ve gençliğin büyükçe bir kısmı yanlış yönlere çekilmektedir.

İnternette, telefonda, tablette kaybolmuş bir nesil kendini gösteriyor. Kitaplardaki muzır bilgiler, çevredeki ahlaksız yaşayış gençliği bombardıman etmektedir. Ne yazık ki böylece kimliği, mânevî yapısı olmayan bir nesil ortaya çıkıyor.

Eğitim sisteminin boşluğunda faydalanan derindekiler pek çok yollarla gençliği yanlış mecralara çekmektedir. Gençliği beyni çıkarılmış kuşlar haline getirmektedir. Beyni çıkarılmış kuşlar güya uçarken oraya buraya çarpar dururlar. Veya uyutulan bebekler haline getirmektedir gençleri. İnternetten, telefondan, tabletten emzikler veriliyor gençlerin ağzına. Em yavrum emziğini! 

Ne yazık ki bu şekilde yetişen gençler çok yanlış yollara sapacaklardır. Daha ilerisi bunlar LGBT camiasına üye olmaya adaydırlar.

Karşı taraf bizim çocuklarımızı değişik yollarla sapıttırıyor. İstedikleri şekilde yönlendiriyor. O halde biz de çocuklarımıza sahip olmanın yollarını bulmalıyız. 

Çocuklarımıza kendi güzelliklerimizi anlatmalıyız. Zihinlerini güzel şeylerle nakışlamalıyız. Gönüllerini, kalplerini güzel duygularla donatmalıyız. Bunun yolu bir şekilde bulunmalıdır.

Geçliğin iyi yetişmesinde öğretmen kadrosu çok mühimdir. Öğretmenlerin çoğu çok iyi öğrenciler yetiştirip geleceğe hazırlamaktadırlar. Bunlara müteşekkiriz. Ne yazık ki harcıalem, sözüm ona öğretmenlerden böyle bir şey beklemek abesle iştigal olur.

Her mesleğin kendine göre incelikleri vardır. Bazı meslekler için bazı kabiliyetler gerekmektedir. Bir poliste, bir doktorda mesleğiyle alakalı kabiliyetler olması gerekir.

Öğretmenler çocukların ellerine bırakıldığı kişilerdir. Çocuk psikolojisini, genel psikolojiyi, toplum psikolojisini iyi bilmedir. Hele hele pedagojiyi çok iyi bilmelidir. 

Bilgi donanımlı, kültürlü olmalıdır öğretmenler. Sadece geçer not almak için kitap okumuş olmamalıdır. Yani öğretmenler cahil, kültürsüz olmamalıdır. İyi öğretmenleri bundan elbette tenzih ediyoruz. Öğretmenler insan sevgisiyle hele hele çocuk sevgisiyle donatılmış olmalıdır. Şefkat sahibi olmalıdır. Öğrencilerine bir anne veya baba gibi, arkadaş gibi olabilmelidir. Bazı istatistikler öğretmen – öğrenci arasındaki güzel yaklaşımların öğrencinin başarı payını yükselttiğini göstermektedir.

Ahlaklı ve terbiyeli öğretmen öğrencilerini ahlaklı ve terbiyeli yetiştirir.

Ve bakanlar… Özel okul idareciliğinde başarılı biri ancak iyi bir bezirgandır. Gençliği ele alıp geleceğe hazırlama gibi bir sancısı olmaz. Hangi bakan neyi yaptı? Değerlendirilmesi gerekmez mi?

Çok mühim bir meselemiz de ders kitaplarının müfredatıdır. En başta şunu söyleyelim. İtalyanlar, Fransızlar, İngilizler vahşetin ve vahşi kapitalizmin, zulmün tarihini yazmış devletlerdir. Ders kitabı müfredatlarında çocuklarında kendi tarih ve kültürlerini vermektedirler.

Bizim de ders kitaplarımızın millî eksen etrafında donatılması gerekir. Ders kitaplarında batılı ilim adamlarına çok yer veriliyor. Buna karşı değiliz. Peygamberimiz sallallahü aleyhi ve sellem şöyle buyurmaktadır: “Hikmet (müsbet ilim) müminin yitik malıdır. Bulduğu yerde alır.” 

Müsbet ilimlerin temelini atanlar bizim dedelerimizdir. Dedelerimize de hakkıyla ders kitaplarında yer verilmelidir. Dedelerimiz Ortaçağda ilimde destanlar yazdı. Bu sırada Batı ise karanlık bir Skolastik devir yaşıyordu. İsa peygamberden sonra 13-14 asır süren bir devir.

Ders kitaplarında ilim adamlarımız geniş geniş anlatılmalıdır. Biruni, Harizmi, Akşemseddin, Cezeri, İbnisina gibi ilim adamlarımız destan yazmışlardır. Bunlar yavrularımıza öğretilmelidir.

Biruni; Galile ve Kopernik’ten 500 yıl önce dünyanın yuvarlak olduğunu, kendi ekseni etrafında döndüğünü, güneşin etrafındaki yörüngesinde seyrettiğini tespit etmiş ve kitabına yazmıştır. Ama ders kitaplarında gerektiği kadar anlatılmamaktadır.

Son yüz senelik eğitim tarihimizin bazı dönüm başları vardır.

Eski CHP bütün ceberutluğu ile ders kitaplarında dine, imana, mânevîyata, gerçek tarihe, ahlaka dair ne varsa hepsini söküp attı.

Demokrat Parti’nin meşhur Maarif Vekili Tevfik İleri ders kitaplarına milletin hissine tercüman olacak müfredatı koydurttu. Nur içinde yatsın. Rahmetlere gark olsun.

1974’te MSP–CHP koalisyon hükümeti zamanında Necmeddin Erbakan Hocamız koalisyon protokolüne 100 kadar İHL’nin açılması maddesini koydurttu. Köy Enstitüsü kökenli olan CHP’li Milli Eğitim Bakanı Mustafa Üstündağ bu okulları açmak istemedi. Ancak koalisyon protokolünde olduğu için tepine tepine de olsa açmak zorunda kaldı.

Vehbi Dinçerler ve Hasan Celal Güzel zamanında ders kitapları müfredatında daha da iyileşmeler oldu. Milletin istediği müfredata biraz daha yaklaşıldı.

Yazımızı şu iftihar cümlemizle bitirelim:

Proje İHL isteneni fazlasıyla veriyor. Emeği geçenleri kutluyoruz.

Onlarla gurur duyuyoruz.