Veyl olsun onlara…!
Veyl olsun onlara…!
AHMET MARANKİ
Günümüzün karanlık dünyasında insanlığı yok etmeye getiren büyük günahlardan Rabbim bizleri muhafaza eylesin!
Yazılan senaryoların oyuncağı eylemesin!
Elleriyle kitap yazıp, biraz para almak için: ‹Bu Allah tarafındandır.› diyenlerin vay haline! Vay o ellerinin yazdıklarından ötürü onlara! Vay o kazandıkları vebal yüzünden onlara!” (Bakara, 2/79)
Allah’ın kitabını günahkâr elleriyle yazıp sonra da “Bu, Allah katındandır” diyenlerin vay hallerine.
Onu, bilgisi olmadan ve Tevrat’ta ne bulunduğunu bilmeyen cahil bir kavme basit bir dünya malı karşılığında satmak için yaptılar.
Allah’ın indirdiğinin aksine, elleriyle kitabı yazıp sonra onu satarak yiyenlere azap vardır. Hatalar işledikleri, günahlar kazandıkları için vay hallerine. Bu âyet-i kerimede, Yahudilerin başka bir sınıfına işaret edilmektedir.
Bunlar, haksız yere insanların mallarını yemek için Allah’a karşı yalan uyduran ve kendi elleriyle yazdıklarını Allah tarafından gönderilmiş gibi göstererek bilgisiz insanları sapıklığa sürükleyen Yahudi ilim adamlarıdır.
Bunlar, Hz. Muhammed (s.a.v.)’in Tevrat’taki sıfatlarını siliyor, onun yerine insanların hoşuna gidecek şeyler yazıyorlardı.
Ayrıca kendi ictihadlarını, Allah tarafından indirilmiş âyetler gibi gösteriyorlardı. Böylece Allah’a karşı yalan ve iftirada bulunuyorlardı. Bu yüzden veyl azabını hak etmişlerdir.
Âyet-i kerimede zikredilen ve “Vay hallerine” diye tercüme edilen “veylün” kelimesi, müfessirler tarafından farklı şekillerde izah edilmiştir. Dehhakın Abdullah b. Abbastan naklettiğine göre bu kelimeden maksat “Onlara azap olsun” demektir.
Ebu İyad›a göre ise, aslında cehennemliklerin kan ve irinlerinin aktığı bir kuyunun adıdır. Bu izaha göre bu kelimenin mânâsı “Onlar veyl kuyusuna düşsünler” demektir.
Ebu Saki el-Hudri, Resulullah (s.a.v.)ın bu kelimenin izahında şöyle buyurduğunu rivayet ediyor: “Veyl cehennemde bir vadidir. Bir kâfir onun tam dibine ulaşmadan kırk sene aşağı doğru yuvarlanır.” (Ahmed bin Hanbel, Müsnet. c.3)
Hz. Osman (r.a.)’dan da Resulullah (asm)’ın Veyl hakkında, onun cehennemde bir dağ olduğunu rivayet ettiği nakledilmektedir.
Taberi, bu izahlara göre âyetin mânâsının, “Elleriyle kitabı yazıp sonra da onun, Allah katından olduğunu söyleyen Yahudilere, cehennemin dibindeki Veyl kuyusundan kan ve irin içme azabı olsun” demek olduğunu söylemiştir.
Âyet-i kerimede Yahudilerin bilgin zümrelerinin, maddi menfaatler elde etme karşılığında, Allah’ın kitabından olmayan şeyleri elleriyle yazarak Allah’ın kitabındanmış gibi gösterdikleri zikredilmektedir.
Özellikle “Elleriyle yazdıkları” ifadesinin zikredilişi, bu işi bizzat kendilerinin yaptığını, cahillerine emrederek onlar vasıtasıyla yaptırmadıklarını belirtmek içindir. Bu da, bu işi yapanların, tam olarak ve kasıtlı bir şekilde, başkalarından gizleyerek yaptıklarını göstermektedir.
KİZB-YALAN!
“Müslüman, Müslüman’ın kardeşidir. Ona hainlik yapmaz, ona yalan söylemez, onu zor durumda yüzüstü bırakmaz…” (Tirmizî, Birr, 18)
“Münafığın alâmeti üçtür: Konuştuğunda yalan söyler, söz verdiğinde sözünde durmaz, kendisine bir şey emanet edildiği zaman ona hıyanet eder.” (Buhârî, Îmân, 24)
Ebu’d-Derda ile Resulullah (a.s.m) arasında şöyle bir konuşma geçer:
- Ebu’d-Derda: Yâ Resulallah! Mümin hırsızlık yapar mı?
- Resulullah (a.s.m): Bu sorudan hoşlanmasa da Evet, der. Günahkar olur.
- Ebu’d-Derda: Peki, mümin zina edebilir mi? Yine aynı hoşnutsuzlukla Evet, eder günahkar olur.
- Ebu’d-Derda: Peki, mümin yalan söyler mi?
- Resulullah (a.s.m): “Yalanı ancak iman etmeyen kimse uydurur. Zira yalanla iman bir arada durmaz. Yalan münafıklık alametidir. Özetle yalan söyleyen güvenilir insan değildir. Mümin değildir. Allah’a ve Resulüne iman etmiş sayılmaz. Yalanla ihanet eş anlamlı bir zillet bir kalp bir ahlak bir akıl hastalığıdır. ” (Kenzu’l-Ummal, h. No: 8994).
Bu hadis-i şerifi şöyle açıklayabiliriz:
Günah-ı kebâir!
Yalan büyük günahlardandır. Ancak mümin insanı kâfir yapmaz. İmanı zayıflatır. Ahlakı çürütür. Kişilik karakterini bozar. Bazen küçük bir günah büyük bir günahtan daha riskli olabilir. Küllî manada büyük günahlar küçük günahlardan daha kötü olmakla beraber, bazen hususî manada -bazı özellikleriyle- küçük günah büyük günahtan daha büyük olabilir.
“Zina eden kimse zina ederken mümin değildir. İçki içen kimse içki içerken mümin değildir…” (Buhari, Mezalim 30; Müslim, İman 100)
Helak olan kavimlerin günahı!
“Ben ancak güzel ahlakı tamamlamak üzere gönderildim.” (bk. Muvatta, Husnü’l Halk, 8; Müsned, 2/381) manasına gelen hadiste de bu hakikat vurgulanmıştır.
Haramlar: Şirk ve zina!
Zânî insan, zina ettiği sırada mü’min olduğu hâlde zina etmez; içki içen, içki esnasında mü’min olduğu hâlde içki içmez!
Şirkten sonra en büyük günah, zinadır..!
TOPLUM AHLAKI VE AİLE!
Ailenin temeli zina ile yıkılır.
Bu da bir milletin bir devletin yıkımına eşdeğerde bir insanlık suçudur.
Zaten Allah da zinayı bunun için yasaklamış ve haram kılmıştır.
Tövbe kapısı açık!
Rasûlullah şöyle buyurdu:
“Kulunun tövbe etmesinden dolayı Allah Teâla’nın duyduğu memnuniyet, sizden birinin ıssız çölde kaybettiği devesini bulduğu zamanki sevincinden çok daha fazladır.” (Buhârî, Deavat, 80)
Allah’ım sen bizi, yalancı olmaktan, zinadan, Allah’a şirk koşmaktan ve büyük günahlardan koru. Amin!
WhatsApp bilgi ve ihbar hattı: 0 530 200 00 96