Her yuvada kırgın günler; sıkıntılı anlar olabilir. Aslolan aradaki sevginin, saygının yıpranmaması ve mutluluğun gölgelenmemesidir.
Sorunları; inilmesi, dönülmesi mümkün olmayan noktalara tırmandırmamak gerek.
● Sorun çıkarmazsanız, sorun olmayacaktır. Taraflar karşılıklı sadece bunun farkında olsalar mesele kalmaz!
● Kuruntuyu bırakın. Su-i zanlarla ve “ama ben öyle sanmıştım..” diye konuşmak zorunda kalacağınız kuruntular, mutluluğunuzu karartır.
● Kapris yapmayın. Sırf “ben”inizi tatmin, farkedilirlik uğruna eşinizin kalbini yıkabilirsiniz. Fakat bin sözle tamir edemezsiniz. “Artık canıma yetti senin kaprislerini çekemeyeceğim” dedirterek sevgisini kaybetmeyin.
● Yapıp ettikten sonra “Keşke şunu yapmasaydım, keşke bunu söylemeseydim. Keşke şimdiki aklım olsaydı?” demek zorunda kalacağınız davranışlardan sakınsanız da kâfi.. Öfkenize yenilmeyin. Öfke sevgi güneşini karartır.
● Hep siz haklı olamazsınız. Hatasız kul olmaz. Hatalarınızı “ama..” deyip, geçmişi kurcalayarak; eşinizin yaptıklarını deşerek savunmaya çalışmayın. Bu yöntemle hatanızı örtemezsiniz. Dahası tartışmayı tırmandırır, uçurum oluşturursunuz. Ne var yani, hata yapmışsanız; kabulleniverin. Hatta üzüntünüzü hissettirip, özür dileyin. Bakın göreceksiniz; eşiniz, hatanızı unutup sizi teselliye bile girişebilir. Hayret edersiniz..
● Onun iyiliğini düşünüyorum? gerekçesiyle sürekli eşinizin hatalarını yüzüne vurmaktan; onda yanlış aramaktan vazgeçin. Velev ki doğruyu hatırlatıyor olsanız bile; her doğru her yerde söylenmez, kaidesini unutmayın. Mesele doğruyu söylemek kadar, incitmeden söylemenin bir yolunu bulmaktır.
● İnatlaşmayın. Çocuklaşmayın. Eşinize ders vermeye kalkışmayın. Hayat arkadaşınıza inatla, aksilikle, ders verme hevesleriyle hayatı zindan etmeyin. Tatlı dille, güler yüzle anlatıcı olun.
● Küs kalmayın. Dargınlığınız “mendil kuruyana” kadar sürsün. Her dargınlıktan sonra hatta ilk konuşacak bir konu bulup açacak olan siz olun. Mümkünse bu ondan istenecek bir yardım olsun. Eşinize, onsuz yapamıyacağınızı hissettiren birşey olsun.
● Hesaba çekici, sorgulayıcı, suçlayıcı olmayın. Ortada bir yanlış varsa, bunu eşiniz yapmışsa; telâfi etmek için çaba gösterin daha iyi edersiniz. Eşiniz bu fedâkârlığınızı unutmayacaktır.
● Empati yapın sık sık.. Eşinizin yorgunluklarını, sıkıntılarını paylaşın.
● Çocuklarınızı ondan kıskanmak gibi saçmalıklar yapmayın. Çocuklarınızın terbiyesini sadece siz verebilirmişsiniz gibi davranmayın. Çocuklarınızı eşinizle korkutmayın. Çocuklarınızı eşinize karşı silah olarak kullanmayın.
