Çocuk eğitimi anne babanın çocukluktaki eğitiminden çok yoğun etkileniyor..
● Anne ve babanın zihinlerinde nasıl bir çocuk istedikleri konusunda, daha doğumdan önce hayalî bir çocuk kavramı oluşuyor. Dünyaya gelen çocuk, anne ve babanın beklentilerine uygun olmadığı takdirde, oluşan hayal kırıklığı sonucu, anne ve babada tuhaf, anlamsız itici tavır gelişiyor.
● Toplumun kültürel değerleri de çocuklarını yetiştirme konusunda anne ve babaların tutumlarını etkiliyor. Hele bizdeki gibi zorba, illâ çocuğu “kurucu irade” yönünde yontmak isteyen bir devlet yapılanması varsa..
● Üstlendikleri görevden haz duyan ve görevlerini gereğince yaptıklarına inanan anne ve babaların, çocuklarına karşı tıkındıkları tavır başarılı ve olumlu sonuçlar veriyor.
● Çocuklarının sayı, cinsiyet ve kişilik özelliklerinden memnun olan anne ve babalar, memnun olmayanlara oranla, daha olumlu tavırlara sahip..
● Anne ve babanın kendi çocukluk yıllarındaki deneyimleri, çocuklarına olan tutumlarında etkili olabiliyor. Çocukluk yıllarında kendi anne babasıyla sağlıklı bir iletişim kuramayan, yeterli sevgi göremeyen bir baba ya da anne, bu durumlarını çocuklarına yansıtmamalı.. Fakat çoğu zaman bu bir temenniden öteye geçmiyor. Anne ve baba geçmişinin etkisinden eğitimli bile olsalar öle kolay kolay kurtulamıyorlar..
● Keza eşler arasındaki ilişki de çocuklara karşı takınılan tavrı etkilemekte. Eşiyle anlaşamayan, mutsuz bir anne, tüm sevgisini çocuğuna vererek onunla aşırı derecede bütünleşerek baba düşmanı yapabiliyor. Böylesi anne tutumlarının “kan davaları”nı körüklediği biliniyordu. Modern hayatta ise anneden ayrılan “babaya düşmanlık” şekline dönüştü.
