12 Eylül 2026: Günün Ayet ve Hadisi

Kutsal Emanete İhanet: Kardeş Hakkını Gasp Edenlerin Dünyevi Kibri ve Ebedi Zilleti! İnsanlık tarihinin ilk günahlarından biri, hırs ve haset yüzünden bir kardeşin diğerinin kanına girmesiyle başlamıştır. Bugünün modern dünyasında ise bu vahşet, fiziki bir namlunun ucunda değil; miras masalarında, sahte imzalarla, hukuk kılıfına uydurulmuş kalleşçe planlarla tekerrür etmektedir. Aynı anne babanın kanını taşıyan, çocukluğun saf masumiyetini aynı çatı altında paylaşan abisine ya da kardeşine maddi menfaat uğruna kazık atan, onun hakkını gasbeden mahluklar, toplumun bağrına saplanmış en sinsi zehirlerdir. Bir insanın yabancıdan darbe yemesi talihsizliktir; fakat canından, kanından bildiği kardeşi tarafından sırtından hançerlenmesi, telafisi ve affı olmayan ruhsal bir cinayettir. En acı verici olanı ise, bu nitelikli hırsızlığı yapanların yüzsüzlüğüdür. Kardeşinin malına, mülküne, hakkına veya haysiyetine fütursuzca taarruz eden bu zavallılar, gasp ettikleri haram servetin üzerine oturup hiçbir şey olmamış gibi hayatlarına devam edebileceklerini sanırlar. Toplum içine çıktıklarında takındıkları o saygın maske, altlarındaki lüks arabalar, oturdukları şatafatlı evler, aslında çalınmış bir geleceğin, yenilmiş bir yetim hakkının kirli bedelidir. Kardeşinin rızkını çalarak zenginleşen bir fıtrat, altına bürünse de cüzzamlıdır. Kendi hırslarını tatmin etmek için en yakınını mağdur eden, onun ahını alan bir zihniyet, dünyadaki tüm mahkemeleri kandırsa bile vicdanın ve hakikatin o mutlak adaletinden asla kaçamayacaktır. "Bir kimse kardeşinin haysiyetine, yahut malına haksız olarak taarruz etmişse, iltimas olarak verilebilecek altın ve gümüşün bulunmadığı günden önce helâlleşsin" nebevi ihtarı, bu gözü dönmüş haramzadelerin suratına inen ilahi bir şamardır. Dünyada biriktirdikleri o tapındıkları malların, arsaların ve paraların hiçbir hükmünün kalmayacağı, rüşvetin, iltimasın ve torpilin sökmeyeceği o dehşetli gün çok yakındır. Kardeşine attığı kazıkla kazandığını zanneden gafil, aslında ebedi hayatını ateşe verdiğini, kendi eliyle kendi cehennemini inşa ettiğini göremeyecek kadar körleşmiştir. Kul hakkıyla, hele ki en mukaddes bağ olan kardeş hakkıyla o mizan gününe gitmek, insanın kendine yapabileceği en büyük ahmaklıktır. Kardeşinin malını gasp edip arsızca sırıtanlar, dünyada kazandıklarını sandıkları her kuruşun sinsi birer yılan gibi boyunlarına dolanacağı günü beklemelidir. Toprak bile bu denli kirli bir hırsı, bu denli aşağılık bir ihaneti örtmekte zorlanacaktır. Hak yiyenlerin, kardeşini çaresizliğe mahkum edip kendisi sefa sürenlerin sonu mutlak bir hüsrandır. Henüz nefes alıyorken, zaman varken ve o amansız hesap günü gelip çatmadan önce, dökülen her damla gözyaşının ve çalınan her kuruşun hesabı bu dünyada verilmelidir. Aksi takdirde, kardeş ahıyla kararmış bir ruhun nasibi, hem bu dünyada derin bir yalnızlık ve zillet, hem de öteler dünyasında ebedi bir azap olacaktır.