Yeşil hidrojende maliyet farkı: Çin, ABD’nin yarısına yakın fiyatla üretebilir

Yeşil hidrojen üretiminde ülkeler arasındaki maliyet farkı, enerji tedarikinde yeni tercihlerin önünü açabilir. Almanya’daki Köln Üniversitesi Enerji Ekonomisi Enstitüsünün (EWI) analizine göre Çin, kendi hidrojen ihtiyacını yurt içinden karşılayabilecek potansiyelinin yanı sıra Japonya gibi ithalata ihtiyaç duyan ülkeler için de ekonomik bir tedarikçi olabilir.

Çalışmada Çin’in ortalama yeşil hidrojen üretim maliyeti 120 dolar/MWh olarak hesaplanıyor. Bu seviye, analizde ele alınan Almanya, ABD ve Japonya’nın üretim veya tedarik maliyetlerinin altında kalıyor.

Güneş ve rüzgârdan elde edilen elektrik kullanılarak suyun hidrojen ve oksijene ayrıştırılmasıyla üretilen yeşil hidrojende, elektrik fiyatlarının yanı sıra tesis kurulum giderleri de maliyeti belirliyor.

Çin’in güçlü rüzgâr ve güneş enerjisi potansiyeli, bu alandaki avantajının temelini oluşturuyor. Yenilenebilir enerji santralleri ile elektrolizörlerin daha düşük maliyetle kurulabilmesi, iş gücü ve finansman giderlerinin görece düşük olması da üretim maliyetini aşağı çekiyor. EWI’nin değerlendirmesine göre bu koşullar, Çin’in hidrojen talebinin tamamını kendi üretimiyle karşılayabilmesine imkân tanıyor. Böylece ülkenin ihtiyacını karşılamak için dış tedarike yönelmesi gerekmeyebilir.

Analizde ABD’nin de hidrojen ihtiyacını tamamen yerli üretimle karşılayabilecek ülkeler arasında olduğu belirtiliyor. Ancak üretim kapasitesindeki bu yeterlilik, Çin ile aynı maliyet düzeyine ulaşılması anlamına gelmiyor. ABD için hesaplanan ortalama 225 dolar/MWh maliyet, Çin’de öngörülen seviyenin neredeyse iki katına ulaşıyor. Bu karşılaştırma, Çin’in yeşil hidrojeni ABD’den yaklaşık yüzde 47 daha düşük maliyetle üretebileceğine işaret ediyor.

Almanya ise ortalama 175 dolar/MWh ile iki ülkenin arasında yer alıyor. Alman hidrojen tedarik modelinde yerli üretimin yanında Kuzey Afrika ve diğer Avrupa Birliği ülkelerinden yapılacak ithalatın da önemli rol üstlenmesi bekleniyor. Bununla birlikte dış tedarikin ağırlığı, arz güvenliği açısından risk oluşturabilecek bir unsur olarak değerlendiriliyor.

Japonya’da ise yerli üretimin kapasite ve maliyet bakımından sınırlı kalması, ithalat seçeneğini öne çıkarıyor. Ülkenin ana karaya uzanan boru hattı bağlantısının bulunmaması nedeniyle hidrojenin deniz yoluyla taşınması gerekiyor.

Taşıma giderlerine rağmen Çin’den tedarik, Japonya açısından yerli üretimden daha ekonomik olabilir. EWI’nin hesaplamalarında Çin kaynaklı hidrojenin Japonya’ya ulaştırılmasıyla oluşacak toplam maliyet ortalama 190 dolar/MWh seviyesinde bulunuyor.

Çin’den alım seçeneğinin devre dışında kaldığı senaryoda ise Japonya’nın hidrojen ithalat maliyetinin 300 dolar/MWh’yi aşabileceği öngörülüyor. Bu fark, Çin’in düşük üretim giderlerinin ithalatçı ülkelerin tedarik tercihlerinde de etkili olabileceğini gösteriyor.