kirli siyaseti temizlemek için tabela partisi kurdu,şimdi de kirli siyaseti temizlemek için dükkanı kapattı.

İhanetin sonu bu dur.

Gitsin , koltuğuna otursun evde derin stratejiyi yeniden yazsın . Geç kalınmış bir karar ama doğruyu bulmuş . Devir sen ben devri değil

Kurdukları 6 lı masanın siyaseti ziyadesiyle kirlettiği doğru, bırakmasıyla siyaset bir nebze temizlenmiş olacak... Masasindaki ortağı KK gibi bir çapsızın bile gelmiş geçmiş en çapsızı dediği mikro boylu , mikro akil ve vizyonlu ve mikron oylu... Boyunun ölçüsünü aldı ekmek kalmayınca Mecburen Bıraktı ! siyaset çöplüğündeki yerini aldı...

Zaten,geleceği yoktu.

Bir Siyasi İllüzyonun Sonu: Selam Verilmeyen Anadolu ve Gelecek’in Tasfiyesi! Türk siyasi tarihi, büyük iddialarla yola çıkıp sandığın amansız gerçekliğiyle yüzleşen liderlerin hikayeleriyle doludur. Bu hikayelerin son halkası, "İlk seçimde iktidar olacağız" cümlesini dilinden düşürmeyen Ahmet Davutoğlu ve onun siyasi projesi olan Gelecek Partisi oldu. 22 Ağustos 2026 tarihi itibarıyla toplanan fesih kongresi, bir partinin hukuki varlığına son verirken aslında uzun süredir bitmiş olan bir siyasi illüzyonun da resmiyete dökülmesinden başka bir şey değildi. Geriye dönüp baktığımızda, hafızalarda asılı kalan en iddialı ve belki de en trajikomik cümlelerden biri şuydu: "Anadolu'ya bir selam göndersem hemen karşılık bulur." Davutoğlu, başbakanlık koltuğundan ayrıldıktan sonra kendisinde mistik bir halk tabanı olduğuna inanmıştı. Oysa siyasetin acımasız bir kuralı vardır; aynaya bakan her kedi kendisini aslan sanabilir, ancak aynadan çekilip sokağa indiğinde gerçeğin soğuk yüzüyle karşılaşır. Davutoğlu’nun Anadolu’ya gönderdiği selamlar ne yazık ki hiçbir zaman yankı bulmadı. Bulduğu tek karşılık, tabeladan ibaret kalan binalar ve sandıkta adeta eriyen oy oranları oldu. Asıl ironi ise bu süreçte saklanan o gizli gerçeklikte yatıyor. Ahmet Davutoğlu ve benzeri figürlerin AK Parti’den koparak kurduğu yapılar, muhalefet blokuna "büyük bir güç" gibi sunuldu. Ancak günün sonunda görüldü ki, bu partilere verilen ya da verilmesi vadedilen her emanet oy, aslında dönüp dolaşıp Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın siyasi ömrüne can suyu oldu. Seçmeni konsolide edemeyen, kendi tabanını oluşturamayan ve sadece AK Parti karşıtlığı üzerinden var olmaya çalışan bu "yeni nesil muhafazakarlık" iddiası, seçmende hiçbir zaman güven uyandırmadı. Aksine, Cumhur İttifakı'nın elini güçlendiren birer dolaylı aparata dönüştüler. Parti yönetiminin fesihten sonra yaptığı "Bu bir teslimiyet değil, kirlenmiş siyasi iklimin parçası olmamak adına ahlaki bir mesafe koyma kararıdır" açıklaması ise tam bir siyasi manevradan ibaret. İktidar olma iddiasıyla çıkılan yolun, "siyaset temiz değil, o yüzden gidiyoruz" bahanesiyle noktalanması, faturayı halka ve sisteme kesme uyanıklığıdır. Gerçek çok daha yalın: Seçmenden karşılık bulamayan, Meclis'teki birkaç vekille tabelasını korumaya çalışan bir yapı, siyasi ömrünü tüketmişti. Gelecek Partisi resmen tarih oldu. Ahmet Davutoğlu ise aktif siyaset sahnesinden çekildiğini duyurarak arkasında koca bir hayal kırıklığı bıraktı. Bu son, Türk siyasetinde kendi ağırlığından fazla hacim kapladığını düşünen tüm liderler için ders niteliğindedir. Çünkü bu topraklarda halk, tabelalara veya akademik kibirle verilen selamlara değil; samimiyete, güce ve gerçek karşılığa oy verir. Aynadaki aslan hikayesi bitti, şimdi gerçek dünyaya dönme vaktidir.