Gazze'den yükselen "Her gün ölüyoruz, bizi kurtarın" feryadı, sadece nefes almaya çalışan çaresiz insanların değil, modern dünyanın gözleri önünde can çekişen insanlığın ortak vicdanının haykırışıdır. Bombaların gölgesinde, karanlığa gömülmüş hastane odalarında, ne bir ilaç ne de yaraları saracak bir sargı bezi bulamayan bu insanlar için her yeni gün, yaşama tutunma mücadelesi değil, ağır ve acılı bir ölümün ertelenmesinden ibarettir. Kanser hastalarının sessizce eridiği, kuvözdeki bebeklerin nefeslerinin kesildiği ve yaralı çocukların acılar içinde son nefeslerini verdiği bu amansız abluka, uluslararası toplumun vicdani iflasını en acı şekilde yüzümüze vurmaktadır. Dünyanın bu sağır edici sessizliği karşısında yükselen her çığlık, adaletin ve insan haklarının Gazze sınırlarında nasıl yok edildiğinin tarihi bir vesikasıdır. Bu feryada kulak tıkamak, sadece oradaki masumları ölüme terk etmek değil, insanı insan yapan tüm evrensel değerlerin de toprağa gömülmesine seyirci kalmaktır.