Okurlarımızdan Mustafa Alp Çelebi Umudun Adı: Bu Gençlik başlıklı bir şiir kaleme aldı...
Birileri yıllarca dedi ki:
“Bu gençlik bitti…”
“Bu nesilden hayır gelmez…”
Her cümlenin sonuna bir karamsarlık bıraktılar,
Her söze bir umut kırıntısı ekleyip ezdiler…
Ama bilmediler…
Çünkü görmediler…
Seher vakti titreyen elleriyle abdest alan genci,
Soğuk mermerde alnını secdeye koyup
Gözyaşını gizlice toprağa damlatanı…
Görmediler…
Kalbi kırık bir yetimin başını okşayan delikanlıyı,
“Ben buradayım” diyen genç kızı…
Dünya sırtını dönmüşken,
O, Allah’a yaslanan yüreği!
Bu gençlik,
Moda akımlarına değil,
Peygamber ahlakına özeniyor…
Ekran yıldızlarına değil,
Ashab-ı Kiram’a hayranlık duyuyor…
“Like” peşinde koşmuyor bu gençlik,
“Allah razı olsun” duasının izini sürüyor…
Popülerlik değil derdi,
Doğru kalabilmek!
Birileri yıllarca uğraştı:
Ezanı unutturmak için…
Secdeyi küçültmek için…
İmanı alaya almak için…
Ama olmadı…
Çünkü Allah’ın nuru,
Üfleyerek söndürülemez kardeşim!
Ne alayla biter,
Ne yasakla yok olur!
Bugün bakıyorum:
Üniversite kantinlerinde sessizce Kur’an okuyanlar var…
Sokaklarda yetimin yükünü omuzlayanlar…
Gece eğlence peşinde değil,
Seccade başında ağlayanlar…
Bu gençlik,
Nefsiyle savaşan bir gençlik!
En zor cihadı verenler onlar!
Haram çağırırken sırtını dönüp
Helale sarılan yürekler!
Kolay mı kardeşim
Bu çağda temiz kalmak…
Bu çağda namuslu durmak…
Bu çağda imanını saklamadan yaşamak…
Asıl devrim budur!
Asıl isyan,
Zinaya “hayır” diyebilmektir!
Asıl cesaret,
Kalabalığın günahına katılmamaktır!
Ey güzel yürekli gençler!
Siz bu ümmetin göz bebeğisiniz!
Siz karanlık gecenin sabahısınız!
Siz,
Peygamberin ümidi,
Milletin Dualarının cevabısınız!
Kim ne derse desin…
Siz az değilsiniz!
Siz bir ordusunuz!
Silahınız ahlak,
Zırhınız edep,
Kılavuzunuz Kur’an!
Komutanınız peygamber!
Velhasıl…
Bu milletin geleceği,
Koltuklarda değil kardeşim
Seccade başında titreyen
O masum dizlerde!
Ve biz inanıyoruz:
Bu topraklar,
İmanlı gençlerin omzunda yükselecek!
Çünkü
Çünkü sefer, zaferi Allahtan umanların seferidir.
Üstad Necip Fazıl’ın şu dizelerde dediği gibi
Üzülme bu davanın sahibi haktır,
Hak olan davada zafer muhakkaktır.
