"Türkiye’yi satın alırım" diyen PETLAS'ın sahibi gözaltında! Evinde uyuşturucu bulundu

Demek ki ne oldum demeyecek Ne olacağım diyeceksin. Önce adam ol. O da imandan alçak gönüllülükten yani ahlâkdan geçer

PARA İNSANI ZENGİN EDER AMA, ADAM ETMEZ! Zenginlik, güç ve toplumsal sorumluluk arasındaki hassas dengenin kaybolduğu yerde, bireysel yozlaşmanın toplumsal bir ibret vesikasına dönüşmesi kaçınılmazdır. Kamuoyuna yansıyan son olaylar, maddi gücün sınır tanımayan bir kibre dönüştüğünde insanı nasıl bir uçuruma sürüklediğini bir kez daha gözler önüne sermiştir. Bir dönem uçaktaki taşkınlıklarıyla, ardından uyuşturucu ve fuhuş operasyonu kapsamında gözaltına alınmasıyla gündeme gelen bir sermaye sahibinin, maddiyatın verdiği sarhoşlukla "Türkiye’yi satın alırım" diyebilecek kadar gerçeklikten kopması, paranın satın alamayacağı değerlerin varlığını unutan trajik bir zihniyetin ürünüdür. Maddi zenginlik, tek başına bir insanı ne saygın kılar ne de ona yasaların ve toplumsal ahlakın üzerinde bir imtiyaz tanır. Aksine, topluma yön veren ekonomik aktörlerin omuzlarında çok daha büyük bir ahlaki ve hukuki sorumluluk yükü bulunur. Ancak uyuşturucu gibi iradeyi sakatlayan maddelerin pençesinde, kibrin ve fütursuzluğun zirvesine ulaşanlar için bu sorumluluk bilinci tamamen yok olmaktadır. Ülkesini parayla ölçebileceğini sanan bu sığ bakış açısı, aslında paranın kulu kölesi olmuş bir zihnin, kendi içsel fakirliğini ve çürümüşlüğünü gizleme çabasından başka bir şey değildir. Bir ülkenin değerini, tarihini ve halkının onurunu cüzdanındaki rakamlarla eş değer görenler, tarihin her döneminde kendi yarattıkları o sahte ihtişamın altında ezilmeye mahkum olmuşlardır. Neticede bu ibretlik durum, gücün ve paranın ahlaki bir pusuladan yoksun olduğunda insanı nasıl canavarlaştırabileceğinin en somut kanıtıdır. Adaletin karşısında hiçbir servetin, hiçbir gücün barınamayacağını hatırlatan bu tür operasyonlar, hukukun üstünlüğünü ve toplumsal vicdanı rahatlatan en önemli dayanaktır. Zenginliği bir üstünlük vesilesi sayıp suç batağına saplananlar, günün sonunda parayla satın alamayacakları tek şeyin "itibar ve hürriyet" olduğunu acı bir şekilde öğrenmektedirler. Gerçek asalet ve büyüklük, sahip olunan servetin büyüklüğüyle değil, o servetin taşınma biçimi ve insani erdemlerle ölçülür.