Ölü adamın parmakları: Xylaria polymorpha, (Ölü adamın parmakları) olarak bilinen bir mantar türü. Nadir bulunan bu mantar türü görüntüsüyle oldukça ürkütücü. Xylaria polymorpha saprobik (Cansız veya çürüyen organik maddeden kendi besinini türeten organizma) bir mantardır.

Genellikle çürüyen veya yaralanan ağaç kütüklerinden ya da çürüyen odunlardan büyüyen orman ve ormanlık alanların yaygın bir sakinidir. Mavi ve yeşil tonları (genellikle siyah veya kahverengi) koyu meyve veren gövdesi, ama bazen içeride şaşırtıcı bir beyaz renge ve etrafı simsiyah noktalı alana sahip.

Böcekleri kendine çekip yutuyor Et renginde bir bitki olan Hydnora Africana, Afrika kıtasında yetişiyor. Kötü görüntüsü ve kokusu ise en çok dikkat çeken özelliği. Güney Afrika'ya özgü, Euphorbiaceae ailesinin kökleri üzerinde parazit olan Hydnoraceae familyasından achlorophyllous bir bitkidir. Hydnora Africana, salgıladığı bir sıvıyla etrafına hayvan dışkısına benzeyen bir koku salıyor. Kökleriyle, kokuyu alan böcek ve sineklerin yaklaştığını hissedince yutuyor. Fotosentez yapmayan etobur bitki, ayrıca yanındaki diğer bitkilerden mineral çalıyor.

Şeytanın dişi: Bleeding Tooth Fungus yani ‘Kanayan diş mantarı’ genelde 'şeytanın dişi' olarak bilinen bir mantar cinsi. ‘Yenilmez’ olarak sınıflandırılmış bir bitki türü. Uzaydan gelmiş gibi duran bu bitki gerçekten de çok ilginç. Adı Clathrus archeri, uzaktan bakıldığını bir yaratık gibi duruyor. Ve korkunç kötü kokusuyla tanınıyor.

Kalamar mantarı’ veya ‘şeytanın parmakları’ olarak bilinen Clathrus archeri, küresel dağılıma sahip bir mantardır. Genç mantar, başlangıçta dik ve üstüne tutturulmuş dört ila yedi uzun ince kol haline getirerek bir yumurtadan patlar.

Görünüşü oldukça ilginç. Üstünde görülen kırmızı kan gibi sıvılar bir tür antibakteriyel savunma mekanizması. Genelde Kuzey Amerika ve Avrupa'da yetişiyorlar.

Bilimsel adıyla Podostroma Cornu-damae, Japonya topraklarında yetişen ölümcül kırmızı bir mantar türü. ‘Zehirli ateş mercanı’ olarak da bilinen Podostroma Cornu-damae, Hypocreaceae familyasındaki bir mantar. Mantarın meyve gövdeleri oldukça toksiktir ve Japonya'daki çeşitli ölümlerden de sorumludur. Mantar birkaç trikoteken mikotoksin (Bazı küfler tarafından üretilen zararlı maddeler) içerir.

Dünyanın en büyük çiçeği: Rafflesia (Rafflesia tuan-mudae) dünyanın en büyük çiçeği olarak biliniyor. Endonezya'nın Sumatra Adası'nda bulunmuştu. Çiçeğin çapı 111 santimetre. Daha önceki rekor, yine Sumatra'da bulunan 107 santimetreyle Rafflesia arnoldii'ye aitti.

Kötü kokusuyla bilinen Rafflesia çiçeğinin yaprakları, dalları ve bilinen anlamda kökleri yok. Fotosentez yapamayan dev çiçek, ihtiyacı olan su ve besini, mantar hücrelerine benzeyen ince uzun bağları olan bir daldan alıyor. Çiçek, açmadan önce birkaç yıl boyunca bu daldan besleniyor. Açmasına birkaç ay kala iyice şişen Rafflesia, sonunda dev kulaklarıyla parlak kırmızı bir kovaya benzeyen bir çiçek görünümünü alıyor.

Dracunculus vulgaris çok ilginç bir tür. Geçirgen ve nemli toprağı, güneşli, gölgeli ya da yarı gölgeli bölgeleri tercih ederler. Ayrıca don olaylarını da dayanıklıdır. Zehirli bir bitki olduğu için, hayvanlar için ölümcül olabilir. Ender rastlanan bu bitki Amerika'da ve İngiltere'deki botanik bahçelerde bulunuyor ve ziyaretçi sayısı oldukça fazla.

Üzerinde kırmızı tüyler olan Sundew çiçeği, görüntüsüyle adeta büyülüyor. Memleketi Afrika’da yaydığı kokuyla böcekleri kendisine çekiyor ve gayet yapışkan bir sıvı salgılıyor. Böceğe kaçış imkanı bırakmıyor.

Kanlı bir kuru kafaya benzeyen Aristolochia Salvadorensis bitkisi korkunç olduğu kadar da zehirli. Anavatanı; yağmur ormanları ile çevrilen tropik iklimlere sahip. Güney Amerika ve Asya toprakları. Bu bölgelerde ağaç kovuklarında ve kayalık yamaçlarda kendiliğinden kolayca yetişiyorlar. (Hürriyet)