Arkadaş ile dost kelimesi eş anlamlıı iki kelime olarak bilinir. Onlara ait bir kıyas tablosu sunmuştuk sizlere. O tablodan da anlaşılacağı üzere bu iki kavram hem anlam, hem pratik olarak birbirinden oldukça farklıdır.
Her dost arkadaştır, ama her arkadaş dost değildir.
Hayatımızdaki bütün arkadaşlarımızı şöyle bir elersek geriye kalan dost diyebileceğimiz kaç kişidir. Hattâ hiçbir dost kalmayabilir. Yaşanan bu sürece yalnızlık diyebiliriz.
Nasıl ayıracağız bu ince noktayı? Eleyeceğiz ama bu elemenin kriterleri ne olacak? İşte sizlere bir yazarın kendi hayatından süzerek yaptığı birkaç değerlendirme:
Kötü günlerinizde yanınızda ve yüzünde daima tebessümü olan..
Günlük hayatınızda fazla gözükmeyen, kara günlerinizde ilk gelen..
Sizinle sevginizi, hedefinizi, kaygınızı, inandığınızı, hüznünüzü paylaşan ve bu duygularınızı kimseye anlatmayan..
Eşinize, anne ve babanıza bile anlatamadığınız sırları, kaygıları dinleyen..
Sığınılacak ve dalga kıranı olan limanınız..
Maddi sıkıntınızda istediğinizde veren değil, istemediğiniz halde yardım eden..
Kavga etseniz de yaptığı iyilikleri yüzünüze çarpmayan..
Ne olursa olsun sizden yararlanmaya çalışmayan..
Anlattığınız sırları öldüğünde mezarına taşıyan kimse..
“Kimse”
Bakın bakalım, düşünün var mı etrafınızda böyle bir kimse?..
Yazar devam ediyor:
“Hayatımızda dostlar yoksa fırtınalarda sığınacak bir limanınız yok demektir. Acılar paylaşıldıkça azalır, mutluluklar paylaşıldıkça çoğalır. Dost olmayan kişilerle yapacağınız her paylaşım bunun tersi olabilir. Mutluluğunuz acıya dönüşebilir. Dost kişi toprağa benzer. Sevdiklerini kucağına alır. Ailenize bile anlatamadığınız sırları öldüğünde toprağına gömer.
Dost kapıyı çalan Hızır'a benzer. Üstünüze çöken karanlık onun içine doğar. Başınıza gelen bir kötülük onun rüyalarında zuhur eder. Arkadaşı sen ararsın ama, dost seni bulur. Uçurumun kenarına gelmeden, duanın sonunu etmeden dost gelmez ki hayatına.”
.....
“Uçurumun kenarında sana hangi arkadaş el uzatabilir ki...
Açlıktan ağlayan çocuğunu kandırmak için tenceresinde taş kaynatan o kadının kapısını çalan bir dosttu.”
.......
“Sakın, sırrını ve kaygını her esen rüzgara anlatma. Sen daraldığında, karanlık üstüne çöktüğünde girdaba uzanan bir el, uçuruma giren bir el, karalığa süzülen bir meşale, gözyaşı dualarına bir rüya gelecektir muhakkak. Göremediğin boyutlar, sezemediğin yansımalar, duyamadığın yankılar vardır. Sen karanlığa düştüğün an, dost gönüller rüyasında ağlar. Ve bir gün... Duanın sonu bitmeden bir kapı çalınır..”
.............
İnananlar, iman edenler secde ve tesbihattan bilir..
