Bir zamanlar insanların ekmek kazandığı meslekler günümüzde artık yok...
HALLAÇ GELDİ HANIMLAR
Kaybolan bu mesleklerin erbabı çoğu zaman İstanbul’da fotoğraflandı ama, Anadolu’nun hemen her yerinde yakın zamanlara kadar rastlanırdı... “Hallâç” seslenir, bir işveren hanım olursa, sokağın gölge bir kuytusuna geçer, yorganın, döşeğin yününü atar, kabartırdı.
MACUUUNN
Macuncular bayramlarda hâlâ sökün ediyorlar. En ünlüsü Kızkulesi’nde hâlâ icra-i zenaat eylemekte! Tavşana niyet çektiren yaşlı amcalar hemen hemen kalmadı.
Fakat “nayloncular” zaten yeni bir meslek erbabıydı; hâlâ var. Üç bisiklet tekerli arabalarının üzerinde naylonlar, ücra sokaklarda gezmekteler...
YOĞURT KAYMAK
Yaz tatili ile birlikte okul önlerinden mahalle aralarına dağılırdı macun şekerciler.. Rengârenk macunu elindeki tornavidası ile kakar, kaldırır, sündüre sündüre tahta çubuğa sarar çocuklara uzatırdı...
Sadece İstanbul değil, hatta bütün Anadolu bir vakitler Silivri denilince bir güzel kaymaklı yoğurt hatırlardı.. Yoğurtçular, omuzlarından teraziledikleri kefelerdeki yoğurdu er yer seslenerek, ara sıra da ellerinde salladıkları zille satarlardı. Zerzevatçı “Çengelin bunlarr..” derken sattıklarının Çengelköy bostanlarından olduğunu seslerdi.
Ayakkabı tamircileri sokak sokak gezer, “pençe” yapardı. “Arz-ıhalciler” sonra sonra “dilekçeci” oldu. Ayrıca sokak berberleri vardı.. Bunlar hayli eski meslek erbabıydı. Onları da görürüz inşallah...
