Diyelim oldu. Bakın onun için nasıl bir “yıllık program”ınız olmalı:
Bahçenizde çiçek işleriyle uğraşırken mevsimlere ve aylara göre yapılacak değişik işler vardır.
Haziran’da güller budanır. Yaprak aşısı ve yabani güllerden çelik alma ve karanfillerde doldurma yapılır. Sümbül, lale, fulya ve şekayık gibi yaprakları kurumuş çiçek soğanları sökülüp nemli bir yerde saklanır.
Ağustos’ta sardunyalardan çelik alınır, güllere aşı yapılır. Ay sonunda sümbüllerle lalelerin toprakları hazırlanır.
Eylül’de sümbül ve lalelerin soğanları ay ortasında dikilir. Geçen ayki işler bu ay da yapılır.
Ekim’de lale, sümbül, safran gibi çiçeklerin soğanları kutulara dikilerek bir ay kadar karanlık bir yerde saklanır. Karanfil çeliğine ve gül aşısına bu ay da devam edilir.
Kasım’da soğuklar bastırmadan çiçeklerin korunmasına geçilir. İlkbaharda açacak çiçeklerin ekimi yapılır. Soğanlı çiçeklerin soğanları soğuk olmayan yerlere alınır. Kına, begonya, mozaik, sardunya, ıtır gibi çiçeklerin çelikleri yapılır.
Aralık’ta tarhlardaki çiçekler saksılara alınır. Sümbül ve zerrin soğanları şişelere konur. Bahçe kenarlarındaki lüsktrünler budanır. İlkbahar çiçeklerinin dikimine devam edilir.
Ocak’ta ilkbahar ve yaz çiçeklerinin soğanlarının dikimine başlanır. Elverişli havalarda karanfillerin bulunduğu yerler taze gübreyle örtülür.
Şubat’ta çardak gülleri budanır. Karanfiller ve laleler saksılara dikilir. Ay sonunda şebboy ve çim ekilir.
Mart’ta çiçek ve fidan dikme başlar. Sonbaharda ekilmiş tohumlardan çıkan fideler bu ayın sonuna doğru kasalardan çıkarılıp bahçedeki tarhlara dikilir. Bu ay dikilebilecek çiçekler hercai, menekşe, levantin, sarı şebboy, acem karanfili, katmerli karanfil, yaz papatyası, haseki küpesi, çuha nergis gibi çiçeklerdir. Sürmemiş güller Mart’ta budanır. Kalem aşıları yapılır. Begonyanın soğanları yastıklara gömülür.
Nisan’da kahkaha çiçeği, akşam sefası, saray patı, yüksük, karanfil, ayçiçeği, aslan ağzı, ateş çiçeği gibi yaz çiçeklerinin tohumları ekilir.
Mayıs’ta yaz çiçeklerinin son bölümü dikilir. Bahar çiçeklerinden ömürlerini tamamlayanların tohumları alınıp toprak kabartılır, gübrelenir. Kına çiçeği, horoz ibiği, şebboy, kadife çiçeği, mine, fesleğen gibi çiçekler dikilir. Nergis bu ayda da dikilir.
Uzun ömürlü çimenlik yapabilmek için toprağın yabani ve zararlı otların köklerinden temizlenmiş olması gerekir. Krizma edilere böylece hazırlanmış toprağın üzerine eski, yanmış ve elenmiş çiftlik gübresi çekilir, karıştırılır. Ayrıca her metrekareye 30-40 gr hesabıyla azotlu ve suni gübre serpilmesinde yarar vardır.
Çim tohumları ilkbaharda ya da sonbaharda ekilir. Her metrekareye 30-40 gr tohum hesaplanmalıdır. Tohum el ile alçaktan sıkça serpilerek ekilir. Ekilen tohumlar bir tırmıkla toprağa karıştırılır. Üzerine ince bir tabaka eski elenmiş bir ahır gübresi atılır. Sonra ince tohumların topraklara iyice temasını sağlayabilmek için tahta tokmakla bastırılır. Arkasından süzgeçli kovalarla sulanır. Sulamaya tohumlar çimlenip yeşilleninceye kadar her gün devam edilir.
Çimenlikler 10 cm kadar boylandıktan sonra çim makası ya da çim kesme makineleriyle biçilir. Yazın sıcak ve kurak zamanlarda çimenlikler iki üç günde bir mutlaka sulanmalıdır.
Batı ve Güney Anadolu gibi yaz mevsimi çok sıcak ve kurak geçen yerler için ingiliz çimi denen tohumlar uygundur. Bahçenin ABC’si toprakla başlar.
İyi bir bahçe toprağı içinde yeterli derecede kil, kum ve kireç gibi maddeler bulunmalıdır. Buğday toprağı diye anılan kırmızı renkli, kolay işlenen, ısı ve suyun kolay geçmesini sağlayan toprak bahçe için çok elverişlidir. Bahçenin toprağı killi, sert ise kum koyarak; çok gevşekse kil koyarak ıslah edilmelidir. İşlenmiş ham bahçeye ise krizma yapmak gerekir. Krizma ya ilkbaharda ya da sonbaharda yapılmalıdır. Bahçe çiçek için hazırlanacaksa 40-50 cm, çiçekten başka meyve de yetiştirilecekse toprağı 80-100 cm derinlikte işlemek gerekir. İşlenen toprak bir mevsim bekletilirse iyi olur.
