Bir çift çamurlu çizme, yürekleri ısıtan insanlık dersine dönüştü

İlçeye bağlı kırsal Hüseyinbeşeler Mahallesi’nde zeytin üreticiliği yapan Levent Koca, tarladaki işinin ardından kaybettiği ehliyetini yenilemek için saat 16.35’teki randevusuna yetişmek üzere Havran İlçe Nüfus Müdürlüğü’ne geldi. Mesai bitimine yakın bir saatte kuruma ulaşan ve çizmelerini yıkamaya fırsat bulamayan Koca, kamu binasının zeminini kirletmemek için büyük bir incelik göstererek çizmelerini girişte çıkardı ve işlem bankosuna çoraplarıyla yürüdü.

Vatandaşın çoraplarıyla işlem yaptırmaya çalıştığını gören Havran İlçe Nüfus Müdürü Erhan Dayı, hemen müdahale ederek çizmeleri getirtti ve Koca’nın ayaklarına kendi elleriyle giydirdi. Müdür Dayı’nın bu esnada üretici Levent Koca’ya sarf ettiği, "Ayağının çamur olması önemli değil. Kalbin çamur olmasın kalbin. Senin gibi abiler bizim başımızın tacısınız" sözleri kurumda duygusal anlar yaşattı. O anlar hem kurumun güvenlik kamerası hem de çevrede bulunanların cep telefonu kameraları tarafından saniye saniye kaydedildi.

Yaşanan olayın ardından duygularını dile getiren zeytin üreticisi Levent Koca, mesai bitimine yetişmeye çalıştığı için çizmelerini yıkamaya vakit bulamadığını belirterek şunları söyledi: "O gün ehliyetimi kaybettiğimden dolayı nüfus müdürlüğünden saat 16.35'te sıra aldım. Saat 15.00'ten sonra tayfayı bıraktıktan sonra kuruma zor yetiştim. İster istemez ayaklarım ve çizmelerim çok çamurluydu. İçeriye çamurlu ayakkabıyla girerek saygısızlık yapmamak adına çizmelerimi çıkarmak zorunda kaldım. Bundan dolayı gurur duyuyorum; çünkü benim pisliğimi bir başkası çekmek zorunda değil. En azından gösterdiğim saygıdan dolayı kendimle gurur duyuyorum."

Çizmelerini kapıda bıraktıktan sonra aklının dışarıda kaldığını ifade eden Koca, Müdür Erhan Dayı’nın jesti karşısında büyük şaşkınlık yaşadığını belirterek, şöyle devam etti:

"Acele geldiğim ve mesai bitimi olduğu için ayakkabılarımı yıkama şansım olmadı. Mecbur kaldığım için çizmeleri dışarıda bıraktım. İçeride aklım da orada kaldı; acaba çizmeleri biri alır gider de çorapsız, ayakkabısız kalır mıyım diye düşündüm. İşlemimi yaptığım sırada 5-10 dakika geçmeden müdür bey sağ olsun oradaki arkadaşlarla beraber çizmeleri kucaklayıp getirmişler. Ben de görünce şok oldum. Bana 'neden çıkardın' diye sordu. Ben de çamurlu olduğundan dolayı utandığımı, mesai bitiyor diye yıkama fırsatım olmadığını söyledim. Sağ olsun müdür bey bizzat getirip giydirdi."