Sayın Kara, Ben, kul hakkının önemsiz olduğunu asla söylemedim. Bunu da nereden çıkardınız? Ben Allah’u Teâlâ’nın hakkının, açık ara, kula hakkından önde olduğunu söyledim; hâlâ bunda ısrar ediyorum. “Ayet ve hadislere bakarsanız Allah in iki günahı affetmedigini öğrenirsiniz. Bir tanesi şirk yani Allah a ortak koşmak tir. İkincisi ise kul hakkı dır. Bu konuda ayette çok açıktır” Bu söz size ait. Yukarıda kayıtlı… Ben size “Bu hangi ayette yazıyor?” diye sordum. Bana hâlâ bir cevap vermediniz. Verseydiniz şu “ayette diye” bu konu kapanırdı, değil mi? Esef ediyorum ama bu üzüntümün size bir faydası yok, bunu biliyorum. Ama ümmet üzerindeki etkisi nasıl olur, bu hususu bu yazışmaları okuyanların takdirlerine bırakıyorum…

Değerli yorumcu. Kul hakkının ne derece önemli olduğunu zati alinize anlatamadım. Ayet istediniz hadis istediniz kaynağı ile yazdım. Fakat yeterli olmamış. Ne söylesem size karşı boştur. Yazdığım her ayet ve hadise karşı cikacaginizi bildiğim için daha fazla cevap veremeyeceğim. Kul hakki konusunda lütfen baska hocalarımıza soru sorunuz. Umulur ki ikna olursunuz...

Sayın Kara, Yazdığınız yazıdaki asıl ibare şu: “Cenâb-ı Allah, “Kul hakkı ile yanıma gelmeyin” buyurmaktadır.” Bu ifade son derece basit ( “kapalı bir anlamı yok” manasında), apaçık, kolayca anlaşılır, karmaşık olmayan, girift olmayan, uzun uzun yorumlara ihtiyaç duymayan, dolayısıyla hiçbir yoruma ihtiyaç duymayan bir ibaredir. Birisi bana kalkıp da “Hamd, mahlûka (kim olursa olsun ister peygamber, ister ana baba, ister çoluk çocuk), nimete vs.ye edilir mi?” diye sorsa ben “ Hayır, kesin olarak edilmez. Bunun için Fatiha suresi 1. ayette ‘Hamd, Âlemlerin Rabbi olan Allah’a aittir.’ yazılıdır.” derim. Ek olarak da “Bunun yanında ‘ Şükür, hem Allah’a hem de mahlûka, nimete edilir. Lokman 12 ve 14. ayetler böyle buyurmaktadır.’ diye cevap veririm.” Ve bu konu BENİM İÇİN BURADA KAPANIR. Ancak sizin ibareniz “ ALLAH BUYURDU” diyor; buyurduğu emri de ekliyorsunuz: “KUL HAKKI İLE YANIMA GELMEYİN”. Bana lutfedip de yazdığınız cevapların hiçbirinde “KUL HAKKI İLE YANIMA GELMEYİN” ibaresi GEÇMİYOR. Allah-u Teâlâ’nın bütün sözleri kayıt altındadır ve O’nun (CC) koruması altındadır. Kuran meallerinde O’nun (CC) kelimelerinin eşanlamları – eğer varsa – yazılabilir; ancak Kuran’da böyle bir ifade, eğer sizin yazınızda kaydettiğiniz şekilde bir ibare varsa ONU AYNEN İKTİBAS EDEBİLİRSİNİZ… EĞER YOKSA ALLAH-U TEÂLÂ’YA ATFEN BÖYLE BİR DAVRANIŞTA BULUNMANIN NE DEMEK OLDUĞUNU BURADA YAZMAYA ELİM VARMIYOR… Gelelim hadislere: Aynı yolu izlersek Resulullah’ın (sav) sözleri aynen verilir; daha sonra yoruma geçilir eğer ihtiyaç varsa. Bana gönderdiğiniz hadislerin içinde de bu ibare yer almıyor. Dolayısıyla HADİS METİNLERİNİN İÇİNDE de bu “KUL HAKKI İLE YANIMA GELMEYİN” İBARESİ YER ALMIYOR… Birisi kalkıp (hakaret etmemek kaydıyla), İmam Buhari hakkında, el- Cevzi hakkında, Aliyyu’l- Kari hakkında, Afganî hakkında, Abduh hakkında, Elmalılı hakkında, Prof.Dr.Mustafa ÖZTÜRK hakkında, Mustafa İSLAMOĞLU hakkında, Prof.Dr.Yaşar Nuri ÖZTÜRK vs. hakkında bir sürü şey söyleyebilir, yazabilir. Bunlar literatürde kayıtlıdır. Ama iş RESULULLAH (SAV) HAKKINDA SÖZ SÖYLEMEYE GELİNCE, takdir edeceğinizi umarak şunu açıkça yazmama izin veriniz, işin mahiyeti ÇOK değişir. Hele bir de ALLAH-U TEÂLÂ’YA ATFEN SÖZ SÖYLEMEYE GELİNCE, işin mahiyeti ÇOK AMA GERÇEKTEN ÇOK DEĞİŞİR… BİRİLERİNİN ( Bu “birilerinin” kim olduğu hususunu da sizin takdirinize bırakıyorum.) yorumuna katılarak, o ibare sanki Allah-u Teâlâ tarafından emredilmişçesine, hiçbir araştırma ihtiyacı duymadan, tekrarlamanıza, söylemenize, bunda da ısrar etmenize benim çok ciddî manada itirazım var. Kayıtlara geçmesi için bu satırları kaleme alıyorum. Tüm FİİLLERİMİZİN ve SÖZLERİMİZİN Amel defterlerimizde olduğunu ve “O GÜN” karşımıza çıkacağını size hatırlatırsam, umarım bana, en yumuşak ifadesiyle “kırılmazsınız”… Son olarak Maide 54 ve Fetih 29’daki “müminlere şefkatli, kâfirlere şiddetli davranmak” emrine itaat etmeye çalıştığım için de Âlemlerin Rabbi olan Allah-u Teâlâ’ya hamd ediyorum. Size tekrar hayırlı ramazanlar diliyorum. Benim bu satırları size bir müslüman olarak yazmam, sizin de bana hüsnü zan gösterip “ Size de hayırlı ramazanlar.” ifadesini yazdırmaya yetmedi… Sizden epeyce yaşlı olan bu karacı meslektaşınıza,bu defa “aynı mesleğe sahip olmak” bakalım bunu sağlayabilecek mi?!... Allah-u Teâlâ’nın selamı tüm müminlerin üzerine olsun.

Kimin üzerinde din kardeşinin ırzı, nâmusu veya malıyla ilgili bir zulüm varsa, altın ve gümüşün bulunmayacağı kıyâmet günü gelmeden evvel o kimseyle helâlleşsin. Yoksa kendisinin sâlih amelleri varsa, yaptığı zulüm miktarınca sevaplarından alınır, (hak sahibine verilir.) Şayet iyilikleri yoksa, zulüm yaptığı kardeşinin günahlarından alınarak onun üzerine yükletilir.” (Buhârî, Mezâlim 10, Rikâk 48) Görüldüğü gibi burada af yoktur. Sevabına veriyorsun. Sevabın yoksa onun günahını yükleniyoruz. Kul hakkını Allah affetmiyor...

Sayın Kara, Açıklamalarınız için teşekkürler. Bu şartlar altında Nisa 48. Ayet ile aynı surenin 116.ayetlerinin tamamını buraya almam gerekiyor: Nisa 48: “Şüphesiz Allah, kendisine ortak koşulmasını asla bağışlamaz. Bunun dışında kalan (günah)ları ise dilediği kimseler için bağışlar. Allah’a şirk koşan kimse, şüphesiz büyük bir günah işleyerek iftira etmiş olur.” Nisa 116: “Şüphesiz Allah, kendisine ortak koşulmasını bağışlamaz. Bunun dışındaki günahları, dilediği kimseler için bağışlar. Allah’a ortak koşan, kuşkusuz, derin bir sapıklığa düşmüştür.” Aynı surede iki defa tekrarlanan bu ayetler, “şirk’in dışındaki günahların Allah’ u –Teâlâ tarafından AFFEDİLME İHTİMALİNDEN” söz etmektedir. “KUL HAKKI İLE YANIMA GELMEYİN!” ifadesinin kaynağını halen sizden öğrenebilmiş değilim. Öğrenebilmeyi şiddetle arzu ediyorum. Allah’u –Teâlâ’nın hakkını gözetmeyenin, nasıl olur da kul hakkına gerçek anlamıyla önem verebileceğini anlamakta da güçlük çekiyorum. Velev ki verse bile Furkan 21-22-23 ne buyuruyor, bu nokta ÇOK BÜYÜK BİR ÖNEM arz ediyor. Sadece sizin zikrettiğiniz İBARENİN KAYNAĞINA ihtiyacım var; bunun geleceğini umut ediyorum. Bu vesile ile size hayırlı ramazanlar diliyorum.

" Öyleyse yetimin hakkını sakın yeme. " Duha Suresi 9. Ayet; " Hayır, hayır! Doğrusu siz yetime ikram etmiyorsunuz. " Fecr Suresi 17. Ayet; " Yetimlerin mallarını haksız olarak yiyenler şüphesiz karınlarına ancak ateş dolduruyorlar. Zaten onlar alevlenmiş ateşe gireceklerdir. " Nisa Suresi 10. Ayet; Peygamber efendimiz Hadis-i şerifinde şöyle buyurmuştur;" Kim ki yetimin hakkını yer ise ahirette o kişi iflas eder. "Bir diğer hadis- şerifte de kul hakkı yemenin vebali için şu şekilde bahsedilmiştir;" Kim birinin hakkını yediyse ahirette zor duruma düşmemek için o kişinin gönlünü alın, helalleşin. Borcu olan bir kişi cennete giremez. "

Sayın Kara, Biz Kitap'lı ümmetiz... Kaynak sorarız. Kaynak şöyle belirtilir: "Şu surenin, şu ayeti ve/ veya şu hadis kitabının şu no.lu hadisi." Şirk konusu Nisa suresi 48. ayette kayıtlıdır. Burası tamam...Şimdi sıra " Kul hakkı ile yanıma gelmeyin!" emrinin Kur'an'da hangi surenin hangi ayetinde ve hangi hadis kitabında geçtiğini yazmanızda. Dikkat ederseniz bu ifade direkt olarak Allah-u Teâlâ KAYNAKLI. Bunu bir zahmet yazarsanız çok sevineceğim. Bekliyorum. Teşekkürler.

Ayet ve hadislere bakarsanız Allah in iki günahı affetmedigini öğrenirsiniz. Bir tanesi şirk yani Allah a ortak koşmak tir. İkincisi ise kul hakkı dır. Bu konuda ayette çok açıktır. Ruzi mahşerde kul hakkı olanlar sevapları verecekler. Eğer sevabı kalmamış ise o kişinin günahını yuklenirler.

Allah zor şartlarda tutuğunuz oruçlarınızı kabul etsin.Bab-ı Reyyan kapısından Cennete girin İnşaallah.

Ömer dayı, yaldız technichse ünivörsidi nerde yazıyo, göremedim ben

"Cenâb-ı Allah, 'Kul hakkı ile yanıma gelmeyin' buyurmaktadır." diye yazmışsınız. Allah-u Teâlâ bu ifadeyi hangi kaynakta buyurmaktadır? Kaynak bildirirseniz çok sevinirim.

Vehbi bey yazınızı baştan sona kadar ilgi ile okudum fakat başlıkla ki ( yıldız teknik üniversitesi ) diye başlık atmışsınız ne Alakası var anlamadım . Bir yanlışlık olmuş diye zannediyorum .

Başlıkla ne ilgisi var,kusura bakmayın anlayamadım.. saygılarımla..