Ofiste görüşmştür

ne işi var orada itrailin çağıranın dost oladığı kesin net

Kimler kaldı onuda yazsana

CICA Zirvesi’ndeki Ahlaki Yarılma: Herzog’un Karşısında Dik duranlar ve Koltuğa Çakılanlar! Bakü’de düzenlenen 7. CICA Zirvesi, diplomatik bir buluşma olmanın çok ötesine geçerek, küresel siyasetin ahlaki haritasını net bir şekilde ortaya koyan tarihi bir kırılma anına sahne oldu. İsrail Cumhurbaşkanı Isaac Herzog’un kürsüye çıktığı o an, salondaki koltuklar sadece fiziksel olarak değil, vicdani olarak da ikiye bölündü. Türkiye Dışişleri Bakanı Hakan Fidan’ın liderliğinde, İran’dan Pakistan’a, Kuveyt’ten Mısır’a kadar 10’dan fazla ülkenin salonu terk ederek gerçekleştirdiği asil protesto, insanlık onurunun diplomasinin bürokratik nezaketinden daha üstün olduğunun haykırışıydı. Bu hamle, Gazze’de aylardır süren yıkıma, dökülen masum kanlarına karşı sessiz kalmayı reddedenlerin, tarihin doğru tarafında durma iradesidir. Ancak madalyonun diğer yüzü, tam anlamıyla bir basiret bağlanması ve siyasi omurgasızlıktır. Herzog’u protesto edenlerin arkalarında bıraktığı boş koltuklar ne kadar anlamlıysa, o salonda kalıp hiçbir şey olmamış gibi İsrail Cumhurbaşkanı’nı dinlemeye devam edenlerin duruşu da o kadar ibretliktir. Özellikle Katar, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ve Bahreyn gibi bölge ülkelerinin temsilcilerinin koltuklarına adeta çakılıp kalması, sadece siyasi bir tercih değil, aynı zamanda bölgesel bir vicdan tutulmasıdır. Kendi coğrafyalarında yükselen çığlıklara kulak tıkayıp, katliamların siyasi sorumluluğunu taşıyan bir figürün retoriklerini pürdikkat dinlemek, o politikalara zımnen meşruiyet kazandırmaktan başka bir anlama gelmez. Belli ki Herzog’un hitabeti ve diplomatik manipülasyonları, salonda kalmayı tercih edenlerin "stratejik dengelerine" ve yapay diplomatik çıkarlarına fazlasıyla hitap etmiş, onları derinden etkilemiştir! İslam dünyasının ve bölgenin liderliğine soyunan ya da perde arkasında arabuluculuk rolleri devşirmeye çalışan bu aktörlerin, böylesi sembolik bir eşikte takındıkları edilgen tavır, samimiyet testinden bir kez daha kalmalarına neden olmuştur. Hakan Fidan ve beraberindeki heyetlerin salonu terk ederken çıkardığı o ayak sesleri, katliamları meşrulaştırmaya çalışan küresel sisteme indirilmiş bir şamar iken; salonda kalanların derin sessizliği, gelecekte utançla anılacak birer vesikadır. Tarih, zulme karşı salonları terk edenlerin dik duruşunu da, o salonlarda kalıp katilleri alkışlayanların ya da sessizce dinleyenlerin riyakarlığını da unutmayacaktır.

Siyonist iblisi, insanlık düşmanlarının bulunduğu her toplantıda fitne ve bozgunculuk olduğunu dünya ülkeleri artık bilmeli ve her toplantıyı terketmeliler. Bu cehennem yakıtları yer yüzünde yalnızlaştırılmalı artık.

Türkiye ye yakışanı yaptılar tebrikler.Azerbaycan İsrail dostluğundan nerye varmak istir hayret

CICA Zirvesi’ndeki Ahlaki Yarılma: Herzog’un Karşısında Dik duranlar ve Koltuğa Çakılanlar! Bakü’de düzenlenen 7. CICA Zirvesi, diplomatik bir buluşma olmanın çok ötesine geçerek, küresel siyasetin ahlaki haritasını net bir şekilde ortaya koyan tarihi bir kırılma anına sahne oldu. İsrail Cumhurbaşkanı Isaac Herzog’un kürsüye çıktığı o an, salondaki koltuklar sadece fiziksel olarak değil, vicdani olarak da ikiye bölündü. Türkiye Dışişleri Bakanı Hakan Fidan’ın liderliğinde, İran’dan Pakistan’a, Kuveyt’ten Mısır’a kadar 10’dan fazla ülkenin salonu terk ederek gerçekleştirdiği asil protesto, insanlık onurunun diplomasinin bürokratik nezaketinden daha üstün olduğunun haykırışıydı. Bu hamle, Gazze’de aylardır süren yıkıma, dökülen masum kanlarına karşı sessiz kalmayı reddedenlerin, tarihin doğru tarafında durma iradesidir. Ancak madalyonun diğer yüzü, tam anlamıyla bir basiret bağlanması ve siyasi omurgasızlıktır. Herzog’u protesto edenlerin arkalarında bıraktığı boş koltuklar ne kadar anlamlıysa, o salonda kalıp hiçbir şey olmamış gibi İsrail Cumhurbaşkanı’nı dinlemeye devam edenlerin duruşu da o kadar ibretliktir. Özellikle Katar, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ve Bahreyn gibi bölge ülkelerinin temsilcilerinin koltuklarına adeta çakılıp kalması, sadece siyasi bir tercih değil, aynı zamanda bölgesel bir vicdan tutulmasıdır. Kendi coğrafyalarında yükselen çığlıklara kulak tıkayıp, katliamların siyasi sorumluluğunu taşıyan bir figürün retoriklerini pürdikkat dinlemek, o politikalara zımnen meşruiyet kazandırmaktan başka bir anlama gelmez. Belli ki Herzog’un hitabeti ve diplomatik manipülasyonları, salonda kalmayı tercih edenlerin "stratejik dengelerine" ve yapay diplomatik çıkarlarına fazlasıyla hitap etmiş, onları derinden etkilemiştir! İslam dünyasının ve bölgenin liderliğine soyunan ya da perde arkasında arabuluculuk rolleri devşirmeye çalışan bu aktörlerin, böylesi sembolik bir eşikte takındıkları edilgen tavır, samimiyet testinden bir kez daha kalmalarına neden olmuştur. Hakan Fidan ve beraberindeki heyetlerin salonu terk ederken çıkardığı o ayak sesleri, katliamları meşrulaştırmaya çalışan küresel sisteme indirilmiş bir şamar iken; salonda kalanların derin sessizliği, gelecekte utançla anılacak birer vesikadır. Tarih, zulme karşı salonları terk edenlerin dik duruşunu da, o salonlarda kalıp katilleri alkışlayanların ya da sessizce dinleyenlerin riyakarlığını da unutmayacaktır.

Asya’da İşbirliği ve Güven Artırıcı Önlemler Konferansı’nın 7. Zirvesi’nde İsrail Cumhurbaşkanı'nın Ne İşi Var Yazıklar Olsun