Japonları, terbiye ederek, medeni hale getiren, onlara kültürel devrim yaşatan önemli bir şahsiyet olmaktan dolayı, elbette ki, gurur duyuyorum. Japon kızları, hep bir ağızdan, "biz senin kızlarınız", dediklerinde, ne kadar şaşırdığımı anlatmak zor. Çünkü, ben asil ve üstün bir kızım ve onlar beni örnek almak konusunda ne kadar başarılı olabilecekler diye endişe etmedim, değil. Ancak Japonlar beni şaşırttı ve hakikaten ciddi anlamda beni izleyerek, bana danışarak onları eğitişimle kendilerini geliştirdiler. Güzelliğin ve bilginin zirvesinden onlara verdiğim anlamlı ve orjinal dersleri anlama konusunda öyle istekli, gayretli ve heveslilerdi ki, gerçekten de onlarda gördüğüm umut ışığı hiç sönmedi. En parlak yıldız olmam sebebiyle , bu aydınlanmayı onlara yaşattığın için ben de memnun kaldım. Umarım, beni üzmezler. Çünkü beni üzmeyi, spor haline getiren Ademoğulları ile Şeytanoğulları, yeterince hadsiz, hain ve nankörce yaşamayı sürdürüyor. Bu zalimlere, hakkımı helal etmiyorum. Hatta, arkasına saklanarak günaha teşvik ettikleri sevimsiz erkek çocuklarını da, en ufak bir masumiyet kırıntısı bile görmediğim için cennete layık bulmuyorum.

'Olmamalıydı, keşke yapmasaydık, hiç gerek yoktu.' Bunu diyen kimler olabilir, tahmin edin. Cevabı hıerkes biliyor.