GAZZE'DE YAŞANANLAR İNSANLIĞIN HAYSİYET SINAVIDIR! Tarih, sadece savaşları ve antlaşmaları kaydetmez; o aynı zamanda muktedirlerin sahte barış maskelerini ve bu maskelerin ardına gizlenen mutlak sessizlikleri de yazar. Bugün Gazze’de yaşananlar, insanlığın ortak hafızasında hiç kapanmayacak, kabuk bağlamayacak derin ve kanayan bir yara olarak duruyor. "Sözde barış, özde katliam" diye haykıran kalabalıklar, aslında sadece bir adaletsizliği protesto etmiyor; modern dünyanın, yanı başındaki bir soykırıma gözlerini kapatışına ağıt yakıyor. Bir annenin kucağında cansız yatan evladına bakıp döktüğü gözyaşları, sadece o topraklara değil, insanlığın haysiyetine düşüyor. Kürsülerden barış, insan hakları ve evrensel değerler üzerine nutuk atanlar, Gazze söz konusu olduğunda derin, sağır edici ve utanç verici bir sükunete gömülüyor. Bu sessizlik, zalimin zulmünden daha çok acıtıyor canımızı. Çünkü biliyoruz ki, adaletsizlik karşısında susanlar, bir gün o zulmün kendi kapılarını da çalacağını unutanlardır. "Yılanın başı küçükken ezilmeliydi" feryadı, geçmişte vaktinde atılmayan adımların bugün ne denli büyük bir canavara dönüştüğünün en somut itirafıdır. Zulüm, büyütülüp beslenen, görmezden gelindikçe serpilen ve en nihayetinde tüm dünyayı zehirleyen bir sarmaşık gibidir. Bugün Gazze’deki çığlıklara kulaklarını tıkayan devletler, sıranın kendilerine gelmeyeceğini sanarak büyük bir yanılgının içinde debeleniyorlar. Oysa adalet bir kez zedelendiğinde, hiç kimsenin güvende olmadığı bir dünya kalır geriye. Bizlerin elinden gelen tek şey bazen sadece bir kalem oynatmak, kalbimizdeki o sönmeyen yangını sayfalara dökmektir. Fakat unutulmamalıdır ki; tüfeklerin, bombaların ve sınırların ötesine geçebilen yegane güç, hakikatin sesidir. Kalemler konuşmaya, vicdanlar sızlamaya devam ettikçe, sahte barışların arkasındaki gerçek katliamlar asla gizlenemeyecektir. Gazze, insanlığın haysiyet sınavıdır ve bu sınavda susanlar, tarihin en karanlık sayfalarında çoktan yerlerini almışlardır.