• İSTANBUL
  • İMSAK
    00:00
    GÜNEŞ
    00:00
    ÖĞLE
    00:00
    İKİNDİ
    00:00
    AKŞAM
    00:00
    YATSI
    00:00
  • 0.0
  • 0.0
  • 0.0
Yaşar Değirmenci
Yaşar Değirmenci
TÜM YAZILARI

Celal Hoca-2

24 Kasım 2023
A


Yaşar Değirmenci İletişim: [email protected]

 

Mahmut Celalettin Ökten Hoca’ya devam ediyoruz. Bu anlatılanlar Celâl Hocamızın Ali Ulvi Kurucu hocamıza anlattıkları. Sonra hatıralar kitabına koydu. Hatıralar da okunmalı.

Celâl Hocamızın anlattıkları:

Merhûm Celâleddin Ökten Hocamız şöyle anlatmıştı: 

Memleketimizde 1940´lı yıllarda, halkın ağzında dolaşan bir söz vardı: 

“Cenazelerimizi yıkayacak imam kalmayacak!..” Bu söylentide doğruluk payı vardı. Bazı köylerde imam olmadığı ve ölenlerin yıkanıp gömülmesi için yakın köylerden imam gelmesinin beklendiği bilinen bir şeydi. Zaman geçtikçe, bu halin daha kötüleşeceği de belli idi. Asıl, imanları yıkayacak hoca yoktu. 

Hâlbuki asıl tehlike bu değildi... Cenazenin üzerine bir teneke su atarsın yahut bir havuza, bir göle batırırsın yıkarsın... Avam: Cenazemizi yıkayacak hoca kalmadı, der; hocayı, cenaze namazından ibaret bilir... Fakat asıl tehlike şu idi ki: 

Milletin imanını yıkayacak, ruhunu yıkayacak, aklını yıkayacak hoca kalmamıştı; kalmayacaktı. Memleketin imanını yıkayan, koruyan, Mustafa Sabri Efendiler, Hamdi Efendiler, Naim Beyler, Akif Beyler, Ferid Beyler, İzmirli İsmail Hakkı Beyler gitmişti... 

Memleketin imanı gidiyordu. Memleket, sade cehaletin değil, küfrün istilâsına giriyor; küfrün silindiri altında eziliyor, eriyordu. O günün Maarif Vekili olan Tevfik İleri talebem idi. Ne yapıp edip, küfrün kalesinde bir delik açmak için, bir İmam Hatip Okulu´nun açılmasına arkadaşlarla karar verdik. Elimde baston, rahatsız halimle trene bindim; Ankara´ya gittim. Beni unutmamıştı. Daha önce de onun tavassutu ile Başbakan Adnan Menderes´in oğullarına Kur´ân-ı Kerîm okutmak, dinî bilgiler öğretmek için beni tâyin etmişlerdi. O işin de tek âmili Tevfik İleri idi. Adnan Bey´in oğullarının İstanbul´da olduğu günlerde, Hâriciye Vekili Fatin Rüştü Zorlu´nun evine gider, çocuklara ders verirdim. Bunu herkes de bilmez. Tevfik İleri ile daha önce konuşmuştum, “Hocam Ankara´ya gelin. Ümit ederim ki, inşallah bu İmam Hatip kararını çıkarırız” demişti. 

“İmam Hatip Okulları İçin Nasıl İzin Alındı?”

Masonlar, dönmeler bakanı dinlemiyor. 

Ankara´da bir otelde kaldım. Günler geçiyor, Tevfik İleri´nin verdiği emirler, Tâlim Terbiye Daire´sinden bir türlü çıkmıyor. Bekle bekle bir ses yok. Tevfik İleri´nin talebem olması, gelin demesi, bana güç vermişti. Fakat işin bu kadar zor olacağı, masonların, dönmelerin bakanı dahi dinlemeyecekleri hesapta yoktu. Bir ay uzayacağını ise hiç beklemiyordum.

 Müdür: “Mevzuat, kanunlar müsaade etmiyor. Bunun için Tevhîd-i Tedrisat Kanunu´nun değişmesi lâzımdır. Bu kanun ile İmam Hatip Mektepleri kapatılmış; o günden bugüne, buna dair bir kanun da çıkmamış. Karar, bizim salahiyetimizin dışındadır. Parlamento´dan bir kanun çıkması lâzım. Biz böyle bir izin veremeyiz” diyor, direniyordu. Param bitti, çay ekmek yiyorum. Müdür olacak adam, sarı bir herif. Yılan gibi bakışları var. Beni çok soğuk karşılıyor. Diyebilse, bana: “Hoca defol git!” diyecek. Demedi ama bakışları öyle. Bir ay boyunca, her gittiğimde, bu dönme, beni: “Yine mi geldin hoca! Boşuna yorulma!” diyen bakışlarla karşılıyor. Bir ay Ankara´da süründüm. Çamaşırım kalmadı. Param bitti. Akşamları, otelden aldığım çayla, odamda ekmeği çaya batırıp yemek zorunda kaldım. Artık uykularım kaçıyordu. Hatta bir gece kaşınmaya başladım. Bitleneceğim; altıma kaçırıyorum. 

“Eyvah, bitlendim mi acaba?” diye korktum, gözlüğümü takıp bakındım. Çünkü temiz çamaşırım kalmamıştı. Girişken bir kimse değilim. Davet eden kimse de yok. Ancak Tâlim Terbiye Kurulu´na ve Tevfik Bey´e giderim, otele dönerim. Vallahi Ali Ulvi Bey, (Ali Ulvi Kurucu) bir ay içinde kimseye söylemedim: Oturup beklerken, bacağımın altına mendil koyuyordum. Prostatım var, kaçırıyorum. “Abdeste gideceğim” de diyemiyorum ki; “Ulan, abdestini tutamayan adamın, burada ne işi var” derler mi diye. 

Adnan Menderes hayret etti, üzüldü 

Nihayet bir gün, artık çok sıkıldım, rahatsızlandım. Sarı adam, gittiğimde artık yüzüme bile bakmaz olmuştu. Bastonuma dayandım: “Buradan doğru trene gideyim” diye kalktım. Yalnız Tevfik İleri Bey´e bir daha uğrayayım, hem vedâ edeyim dedim. Tevfik Bey, o kırgın halimi gördü; rengimi beğenmedi: “Hocam, siz rahatsızsınız.” 

“Tevfik Bey, ben gidiyorum” dedim. Üzüldü; düşündü: 

“Hocam iyi sabretmişsiniz. Son bir çare olarak, meseleyi Adnan Bey´e açalım” dedi. 

Birlikte Adnan Menderes Bey´e, başvekâlete gittik. Vaziyeti anlattık. Adnan Bey hayret etti, üzüldü. Talim Terbiye Dairesi´ndeki bir adamın, bakana karşı koyduğuna şaştı: 

“Bu derece mi Tevfik Bey?” 

“Evet, efendim, bu derecedir...”  

Adnan Menderes Bey´in planı 

Başbakan biraz düşündükten sonra dedi ki: “Hocam, yarın siz Tevfik Bey´e gelin; Tevfik Bey´le beraber Talim Terbiye’ye gidin. Ben aynı saatte baskın yapayım. Bir de bu şekilde tecrübe edelim. Belki Allah yardımcımız olur.” 

Ertesi gün Adnan Bey´in dediği gibi, Tevfik Bey´le birlikte Talim Terbiye ´ye gittik. O memurun masasında iken başbakan geldi. Girer girmez selâm verdi. Sonra: 

“Tevfik Bey neredesin yahu! Ne zaman sorsam, Talim Terbiye´de diyorlar! Nedir bu?  

Allah aşkına senin Talim Terbiye’de bu kadar ne işin var?” 

“Efendim, Celâl Ökten Hoca, benim hocamdır. Bir aydan beri buradadır...” 

“Hayırdır ne işi varmış?..” 

Tevfik Bey, 

“Efendim, böyle böyle...” diye anlattı.

Lâzım olanı yazın, ben imza ederim!

Adnan Bey, memura sordu: 

“Beyefendi bunun mahzuru nedir?” 

“Efendim, bana meşguliyetimin dışında bir teklif yapılıyor. Ben böyle bir karar veremem. Böyle bir müsaadeyi benden istiyorlar. Benden çıkması lâzımmış. Binaenaleyh mevzuat böyle bir karar vermeme müsaade etmez. Vekil Bey üzerime büyük baskı yapıyor...” 

“Peki, Tevfik Bey´in verdiği tâlimat kâfi gelmiyorsa; emri ben vereyim: Bu emri günün başvekili vermiş deyin...» 

“Muhterem başvekilim, ben mesul olurum; şifahî emir beni kurtaramaz...” 

“O halde, lâzım olanı yazın, ben imza edeyim...” 

Merhum Adnan Menderes´in bu kararlı tavrı karşısında, artık Talim Terbiye Dairesi Başkanlığı´nın söyleyecek sözü kalmadı. 

Bina bizden, maaşlar da bizden 

Bizim vekâletten bir şey istediğimiz de yok. Binayı bulacağız, kirası, bakımı; idareciler, öğretmenler, hademe vs. maaşları, hepsi bize ait olacak.

 Tevfik Bey de sormuştu: «Hocam nereye açacaksınız? Kimler okutacak?..» 

“Siz hele bize bir izni verin; Allah´ın lütfu keremi ile onlar bulunur...” 

O gün, benim için bayram oldu. İstanbul´dan telgraf çekip sorarlar: 

“Ne zaman geleceksin?” 

“Geldim, geliyorum” derken, neyse müjdeyle döndüm. O gün nasıl çıldırmadım, hâlâ şaşarım. O gün, muvafakat emrini alıp da Başvekâlet ’ten otele gelirken, nasıl çıldırmadım, nasıl aklımı kaybetmedim, diye hâlâ şaşarım. Ne evlendiğim gün, ne de icazet aldığım zaman böyle sevindim. O gün bu kadar sevinmiştim! Bu dereceden fazla, bunu bastıran bir sevinci, ancak Beytullah´ı gördüğüm zaman hissettim... 

Artık hemen Baş Vekâlet’e Adnan Bey´e teşekküre gittim.

Yahu geçen günler, nasıl unutuluyor; bunları bilmek lâzım. Tarih bunun için, ibret almak için lâzımdır.” 

Allah gani gani rahmet eylesin mekanlarını cennet-i ala eylesin. 

 

Haberle ilgili yorum yapmak için tıklayın.

Yorumlar

Çok müteşekkir ve duacıyız kendilerine

ben bir imam hatipli olarak merhum hocamıza duacıyım. bu zatlar ellerinde kalem ve başlarında sarıklarıyla parmakları top ve tüfeğin tetiğinde bekleyen ve bunları kendi milletine karşı kullananları mağlub etmişler, Allah rahmet etsin hocamıza ve onun gibilere (yoksa daha nice zavallılar birer av olacaklardı bu süleymancılara, hoca olacaklarını sanarak)

Molla kasım

Sultan hamid çökertmişmiş 
x

WhatsApp İhbar Hattı

+90 (553) 313 94 23