İslam dünyasının asıl krizi: Sistem kuramamak
İslam dünyasının asıl krizi: Sistem kuramamak
HÜSEYİN DEMİR
Bugün Müslüman toplumların en derin yarası, imanlarının aşktan, fikirlerinin de şuurlu idrakten kopmuş olmasıdır. Fikrî heyecanını kaybeden bir toplum, artık sadece yaşayan ölüdür. “Ayakta ben, yerde gölgem sürünüyor” hâlini yaşıyoruz.
Hakikati sadece gözle gören, kalple bakmayı unutan bir çağın çocuklarıyız. Oysa Kur’an bize basarı değil, basireti öğütler. Bugün idraksizliğimiz, bizi şuursuzluğa mahkûm ediyor. Ve şuursuzluk hâkim olduğunda ne medeniyet kurulur ne de ufuk açıcı fikirler doğar.
Biraz da günümüze bakalım… Ekranlarda, sosyal medyada “İslamî aydın” sıfatıyla dolaşan nice isim var. Fakat teşhis yok, reçete yok. Yalnızca dedikodu, gündelik politika, polemik. Ülkenin eğitim krizi, gençlerin inanç bunalımı, aile kurumunun çöküşü, adalet arayışı… Bunların hiçbirine gerçekçi cevap üretemiyorlar. Doğru cümle kurmayı yazarlık sanıyor, iki ayet alıntılamayı fikrî ufuk sanıyorlar.
Hâlbuki bugün bize lazım olan şey; kuru bilgi değil, idrakle yoğrulmuş şuurlu fikirlerdir. Çünkü idrak yükseldikçe şuur yükselir, şuur yükseldikçe toplum medeniyet kurar.
Tarih bize defalarca gösterdi:
- Ashab, yüksek idrak ve şuur sayesinde kısa sürede bir medeniyet inşa etti.
- Endülüs’ü İbn Arabî gibi fikir ve idrak önderleri yükseltti.
- Osmanlı’nın son döneminde Batı’ya tahsile giden gençler ise köklerinden kopunca Batı’nın çarpık kültürünün altında ezildi. Heyecanları vardı ama şuurları yoktu.
Bugün de farklı değil. Üniversite mezunuyuz, okuyoruz, konuşuyoruz… Ama nasıl okumamız, nasıl düşünmemiz gerektiğini bilmiyoruz. Okumak için okumakla, sistem inşa edecek bir muhakeme arasında fark var. Batı, batıl da olsa sistem kuruyor. Bizim elimizde serapa bir sistem olan İslam var ama biz sistemden habersiz yaşıyoruz.
İşte bu yüzden, Batı hâlâ galip, biz hâlâ mağlubuz. Çünkü onlar düşünceyi sisteme dönüştürüyor, biz ise günü kurtarmaya çalışıyoruz. Bugün de Gazze’den Afrika’ya, İslam coğrafyasının her köşesinde yaşanan krizlerin temelinde bu yatıyor. Adalet arayışımız, özgürlük talebimiz, birlik idealimiz… Hepsi şuursuz tartışmaların gölgesinde kalıyor.
Peki çıkış yolu ne?
- İdrakimizi yükseltmeliyiz. Bilgi yığmakla değil, bilgiyi anlamlandırmakla…
- Şuurumuzu beslemeliyiz. Hakikati sadece görmekle değil, gönülle kavramakla…
- Sistem şuurunu öğrenmeliyiz. Batı’nın çarpık düzenine karşı, hakikatin sistemini inşa ederek…
Gazalî, İmam-ı Rabbânî, İbn Arabî, vs gibi büyük şahsiyetler hâlâ rol model olarak önümüzde duruyor. Ama biz onların mirasını taşımak yerine, magazinsel gündemlerin peşinde koşuyoruz. Eğer basiretle bakmazsak, tarih bizi bir kez daha mağlubiyet sahnesine mahkûm edecektir.
Bugün Türkiye’nin, İslam dünyasının ve bütün insanlığın ihtiyacı; aşkla beslenmiş iman, idrakle yükselmiş şuur ve sistem şuuruyla yoğrulmuş fikirlerdir.
Unutmayalım:
Aşksız iman ölüdür.
Şuursuz fikir çoraktır.
Çorak fikirlerle medeniyet inşa edilemez.
Bu senede, mübarek Ramazanı şerife ulaşmak da nasip oldu Hamdolsun.
Öyleyse gelin…