Günümüzde büyük şehir hayatı ile beraber, sağlık için elzem olan posalı gıda yeme oranı da azalmaktadır.
Eskiden tahıllar değirmenlerde iki kalın taşın arasında öğütülür, elekten geçirilen unda yeterince kepek ve bir çok temel besin maddesi olurdu. Bir “francala” özentisi ile rafine edilmiş tahıl ürünleri tercih edilmeye başlandı. Francalayı Batılı bıraktı, biz hâlâ bırakamadık! Kepekli ekmek ve kahverengi pirinç yerine beyaz yumuşak ekmek ve rafine beyaz pirinç matah sanılıyor. İstemeden de olsa posa dahil bir çok yararlı besin maddesinden mahrum besleniliyor. Bu yüzden sağlık sorunlarının patlak verdiğinin anlaşılması ile birlikte birlikte bazı uyanıklar, rafine işlemi ile kaybolan posa dahil bir çok besin ögelerini “tiamin, riboflavin, niasin, demir”i tekrar eklemeye başladılar. Günümüzde tam tahıldan yapılmış ürünler ve posalı diğer gıda maddeleri tekrar tercih edilmektedir. Tam tahıl; buğday, mısır, yulaf, pirinç gibi tahıl tanelerinin yenilebilir kısmının tamamına verilen isimdir.
Diyete posalı gıdaların eklenmesi, uzun dönemde insanların sağlığı için yararlıdır. Yüksek posalı beslenme kalp hastalığı, kanser ve şişmanlama riskini azaltmaktadır.
POSA (LİF) NEDİR?
Gıdalarla alınan bitki ve bitki kökenli besinlerden vücudumuzun sindiremediği ve kan dolaşımına emilimini yapamadığı kompleks karbonhidratlara posa denir. Posa, diğer karbonhidratlar gibi enerji için kullanılmadan vücuttan atılır. Posa vücudumuzu beslemez ve bir besin ögesi değildir. Fakat diğer birçok yoldan sağlığımıza faydalı bir çok besin ögelerini taşır.
POSALI BESİN GRUPLARI:
Posa sadece meyve, sebze, baklagiller, patates gibi kök yumrular, hububat, fındık, fıstık ve çekirdeklerden alınabilir. Süt, yumurta ve ette posa yoktur.
