Mobilyalar, kıyafetler, mutfak eşyaları adeta onların hayatının bir parçası.. Annelerin, çocuklarını olumsuz etkileyen bu 3 bağımlılıktan kendilerini sakınmaları gerek..
Eşya Hastalığı
Hanımların eşyaya olan düşkünlüğü gün geçtikçe artmakta hatta bazen hastalık boyutuna ulaşmaktadır. Bazı evlerde mobilyası, perdesi, halısı her şeyiyle periyodik olarak temizlenip ve kapısı kapatılan salon var. Çocuklara yasak! İlk gün ki görüntüsünü korumak adına gösterilen bu gereksiz çabadan ötürü bu salonlar müze niteliği de taşımakta.. Misafir aracılığıyla odaya giriş yapabilen çocuk, eşyalardan birine zarar verdiğinde ise annenin önce sözlü şiddeti başlar ve bazen yerini fiili şiddete bile bırakılabilir. Oysa mobilyanızın çizilmesi işlevini sonlandırmaz ya da koltukta oluşan bir leke artık koltuğa oturamayacağınız anlamına gelmez. Ama eşyaya olan düşkünlüğünüz hem size hem de çocuklarınıza zarar verir. Çünkü bu durum sizi gerçek hayatınızdan uzaklaştırmaya, madde hayatına bağlamaya başlar. Ayrıca çocuğun psikolojisinde ve yetişmesinde olumsuz etkilerde bulunur eşya düşkünlüğü..
Marka Takıntısı
Küçükken annesinin kıyafetlerine özenip giyinen muhakkak olmuştur. Bugün de özenen miniklerimiz var elbette ama annesi müsaade ettikçe. Çünkü artık kıyafet, ayakkabı, eşarp gibi giyim eşyaları, bizler için ihtiyacımızı karşılamaktan daha fazla şeyi ifade ediyor.
X markadan alınan kazak, Y marka çanta, ayakkabı vs. hanımlar için çok kıymetli. Öyle ki bunu çocuğundan bile sakınır hale geldi bazıları..
Çocuk bu; neticede oynarken zarar verirse! Öyle ya, marka kıyafet bu! Sıradan bi'şi değil ki!.
Çocuğun heveslenip giyinmesinden ve sonra verilen tepki ile ki kırılan kalbinden, hevesinden daha önemli duruma yükseltildi markalar.. Yazık.
"AY KIRILDI!"
Mutfak eşyaları hanımların vazgeçilmezlerindendir. Mutfak eşyalarını bir de sınıflandırılırlar.
Mesela günlük kullanılan yemek takımları vardır. Bir de özel yemekler için kullanılan bilmem kaç parça yemek takımı vardır. Onlar asla günlük hayatta kullanılmaz. Vitrinlerde dururlar. Bir tür sergi objeleridir..
Misafir gelmeden de çocuklar uyarılır; yemekte çok dikkatli olmalılardır!. Asla bir şey düşüp kırılmamalıdır.
Birini çocuğun kırdığını düşünün. ‘Ne olacak şimdi tek tek satılmaz ki bu. Yeni takım almak zorundayız’ tasasına gömülmenin ne alemi var ki.. Hayatınızın geri kalanını o bir tabak eksik olarak da devam ettirebilirsiniz. Bir eksik parça ile de yemek yenilebilir. Ayrıca bütün takımı aynı anda kullandığınız bir yemek de olmamıştır. Bir porselen parçası için çocuklara bağırmak, onları üzüp kırmak... Kırılan cam, taşıdığınız sizin parçanız olan can’dan daha mühim mi Allah aşkına?
