Mor, beyaz, pembe ve kırmızı renkler giymeyi sever begonviller... Nadiren de sarı ve turuncu...
Akdeniz bahçelerinin zarif ve göz alıcı çiçek kraliçesidir. Adını, kendisini 1768 yılında Brezilya’da keşfeden (Avrupa’da tanınmasını sağlayan) Fransız amirali Louis Antoine de Bougainville’den almıştır. Tırmanıcı özellikte, çiçekli, ağaçsı bir bitkidir. Begonvilleri rüzgardan korumak gerekir. Ilıman iklim bitkisi olduğundan kışı soğuk geçiren yörelerde iç mekanda yetiştirilebilir fakat havasız kaldığı takdirde çiçeklerini dökecektir. Mekanın düzenli olarak havalanmasına dikkat edilmelidir. Gevşek bahçe toprağını sever. Eğer çok sulanırsa çiçeklerini döker. Üretimi anaç bitkiden alınan yarı odunsu yan sürgünlerle gerçekleştirilir. İlk dikildiği dönemlerde bol sulanması daha sonraları çiçeklenmeyi teşvik etmek amacıyla az sulanması gerekmektedir. Su isteği: Kışın normal, yazın ise çok fazladır. Yaz aylarında bilhassa yapraklara sıksık su püskürtmek gerekir. Nisbi rutubetli yerleri severler.
Isı isteği: Kış aylarında 8 ilâ 10 C ısı isterler. Bahçede yetiştirilen türler için kış donmalarına karşı önlem alınması gerekir.
Aydınlık, yarı gölge, hafif güneşli yerlerden hoşlanırlar. Kapalı ve havadar olmayan salonlarda yaprak ve çiçeklerini dökerler.
