İslam âlimleri her namazın kendi vaktinde kılınmasıyla ilgili icmâ etti. Allah (cc) şöyle buyuruyor;

Muhakkak ki namaz müminlere belirli vakitlere bağlı olarak farz kılınmıştır. (Nisa 103)

Her hangi bir özür bulunmaksızın Müslümanların farz olan namazları cem etmeleri caiz değildir.

Her kim bunu adet haline getirerek özür bulunmaksızın namazlarını bir arada kılarsa bu Allah'ın ve resulünün razı olacağı bir ibadet türü değildir. Özür ise; seferilik, şiddetli yağmur, korku hali ve kişiyi namaz kılmaktan engelleyen bir hastalıktır.

Hiç kimsenin meşguliyeti namaz kadar değerli değildir. Kişinin çalışmış olduğu kurumlar, şirketler vb. yerler namazına engel teşkil etmemelidir. Eğer böyle bir engel söz konusu ise kendisine başka bir iş aramalıdır. Müslümanlar bir işe başvurduğu zaman dini vecibelerinin eksiksiz bir şekilde yerine getirilmesini şart koşmalıdır.

Hanefi mezhebine göre; namazları cem etmek sadece Arafat ve Müzdelife'de caizdir. Bunun dışındaki durumlarda namaz cem edilmez.

İmam Müslim'in İbnu Abbas (ra)'tan rivayetle aktardığı “Peygamber (sav) öğle ile ikindiyi, akşam ile yatsıyı korku, yolculuk ve yağmur olmaksızın cem etti.” hadisine gelince; bunun sebebi İbnu Abbas'a sorulduğunda kendisi “Efendimiz ümmetini zora koymak istemedi.” diye cevap verdi.

Bu hadisle ilgili İslam âlimlerinin farklı yorumları ve bu cem'in özür cem'i olduğuyla ilgili görüşleri bulunmaktadır.

Her hâlükârda şer'i gerekçeler mevcut olmazken öğle ile ikindiyi, akşam ile yatsıyı cem'i taktim veya te'hir etmek caiz değildir. Herkim farklı mezhep veya görüşlerden elde ettiği ruhsatlarla bunu yapmaya kalkışırsa uygun bir davranış yapmış sayılmaz. Eğitim, öğretim, iş ve meşguliyetler özür değildir.

Asıl özür, Allah resulünün ve islam müçtehitlerinin zamanın şartlarına ve zorluklarına göre belirlediği özürlerdir.