120 yıldan fazla yaşıyorlar: “Dünyanın en sağlıklı halkı” denilen Hunza Türkleri her gün bu meyveyi yiyor

Pakistan'ın kuzeyinde, Çin sınırına yakın Hunza Vadisi'nde yaşayan insanların uzun ve sağlıklı yaşamları yıllardır araştırmacıların ilgisini çekiyor. Bölge sakinlerinin 120 yaşına kadar yaşayabildiği yönündeki iddialar bilimsel olarak kesinleşmemiş olsa da sade yaşam tarzları ve doğal beslenme alışkanlıkları sağlıklı yaşlanma konusunda dikkat çekici örnekler arasında gösteriliyor.

Hunza Vadisi halkının beslenme düzeninin temelini meyve, sebze, kuruyemiş ve doğal ürünler oluşturuyor. Özellikle kayısı, hem günlük beslenmenin hem de geleneksel mutfağın vazgeçilmez besinleri arasında yer alıyor.

Vadide yetişen çok sayıdaki kayısı ağacı, bölge halkının beslenmesinde önemli bir yere sahip. Yaz aylarında taze kayısılar gün içinde sık sık atıştırmalık olarak tüketilirken, kayısı suyu da hemen her evde hazırlanan geleneksel içeceklerden biri olarak öne çıkıyor.

Temmuz ve ağustos aylarında toplanan kayısılar, evlerin çatılarına serilerek güneşte kurutuluyor. Çekirdeklerinden ise geleneksel yöntemlerle yağ elde ediliyor. Kurutulan kayısılar ve kayısı çekirdekleri, özellikle kış aylarında temel atıştırmalıklar arasında yer alıyor.

Kayısı; lif, vitamin ve mineral açısından zengin bir meyve olarak biliniyor. İçeriğindeki antioksidanlar sayesinde hücrelerin korunmasına katkı sağlarken, bağışıklık sistemini desteklemeye ve sindirim sağlığını iyileştirmeye yardımcı olabiliyor.

Hunza Vadisi halkı, kayısı çekirdeğinden elde edilen yağın sağlık açısından önemli faydalar sunduğuna inanıyor. Ancak bu konuda öne sürülen kanserden koruyucu etkiler gibi iddiaların bilimsel olarak kesinleşmediği ve daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulduğu belirtiliyor.

Hunza Vadisi'nde modern yaşamın vazgeçilmezleri haline gelen işlenmiş gıdalar ve paketli atıştırmalıklar oldukça nadir tüketiliyor. Öğün aralarında genellikle elma, kiraz, dut, ceviz, badem, kuru kayısı ve kuru kiraz gibi doğal ürünler tercih ediliyor. Yaz aylarında yetişen meyveler ile domates ve yapraklı sebzeler güneşte kurutularak sert geçen kış ayları için saklanıyor. Vadide hayvancılık için uygun otlakların sınırlı olması nedeniyle et tüketimi oldukça düşük seviyede kalıyor. Şeker ise geleneksel mutfakta neredeyse hiç kullanılmıyor.