Gates'e, Soros'a, içimizdeki vatan hainlerine, Yahudilere ve aracılarına satılmasın ilk etapta önemli olan o.

Haraptar’dan Külünçe’ye: Züğürt Ağa’nın Tersine Dönen Hikayesi! Türk sinemasının en güçlü sosyolojik başyapıtlarından biri olan 1985 yapımı Züğürt Ağa filminde, feodalizmin çözülüşünü ve gücünü kaybeden bir ağanın (Şener Şen) Haraptar Köyü’nü toptan satışa çıkarmasını izlemiştik. Filmde köyü satan tek bir adam, satın alan ise köyün eski marabası, yeni zengini Salman’dı. Aradan geçen kırk küsur yılın ardından, benzer bir haber bu kez beyaz perdeden değil, Şanlıurfa’nın Akçakale ile Suruç ilçeleri arasında kalan gerçek bir coğrafyadan, Külünçe Köyü’nden geldi. Ancak bu defa hikayenin başrolünde bir "Ağa" yok; bizzat köylünün kendisi veya mülk sahipleri ekonomik gerekçelerle köyü, haneleri ve binlerce dönüm tarım arazisiyle birlikte toptan tasfiye ediyor. Geçmişin trajedisi, bugünün emlak ilanına dönüşmüş durumda. Bu durum, sinemadaki feodal çöküş hikayesinin günümüzde tam tersine bir dinamikle işletildiğini gösteriyor. Eski dünyada köylü, toprağın ve ağanın boyunduruğundan kurtulup şehre "özgürleşmek" için göç ederdi. Bugün ise köylü, üretmenin, borçlanmanın, yüksek girdi maliyetlerinin ve kuraklığın yarattığı ekonomik cendereden kurtulmak için kolektif bir havlu atma refleksi gösteriyor. Külünçe Köyü’nün satılığa çıkarılması, bireysel bir kaçıştan ziyade, taşranın topyekûn kurumsal bir tasfiyesidir. Madalyonun diğer yüzünde ise çarpıcı bir gayrimenkul paradoksu yer alıyor. Bugün İstanbul veya Bodrum gibi metropollerde birkaç lüks rezidans dairesine istenen fahiş rakamlarla, Anadolu’da koskoca bir köyü, üretim alanlarını ve bir yaşam kültürünü satın alabiliyorsunuz. Bu tezat, sadece ekonomik bir balonun değil, ülkedeki değer algısının ne denli çarpıklaştığının da kanıtıdır. Şehirli elitler plazalarda bunalıp "köye yerleşme ve organik tarım yapma" romantizminin peşinden koşarken, asırlardır o toprağı işleyen insanların köyün anahtarını teslim edip gitmek istemesi, modern bir çelişkiden başka bir şey değildir. Külünçe’nin satılması sıradan bir emlak satışı değil, geleneksel aile çiftçiliğinin tabutuna çakılan son çivilerden biridir. Bu büyüklükteki bir köyü muhtemelen yeni bir "Ağa" değil, büyük tarım holdingleri, endüstriyel devler veya yatırım fonları satın alacaktır. Yani toprak, insansızlaşacak ve tamamen mekanize bir fabrikaya dönüşecektir. Züğürt Ağa filminin sonunda ağa, şehirde domates satarak hayata tutunmaya çalışıyordu. Külünçe’nin insanları şehre indiğinde onları neyin beklediği ise meçhul. Kesin olan tek bir şey var: Haraptar Köyü sinemada satılmıştı, Külünçe ise gerçeğin ta kendisi olarak internet sitelerinde alıcısını bekliyor.

Ağa köyü satiii.Marabalarda satış bedeline dahilmi.

' ..mevcut haneleriyle birlikte ' derken köylüsü ile beraber mi? Ve 21. yüzyılda... vay be?

O kadar değerliymiş, veya o kadar gelir getiriyormuşsa; kendileri niçin terk etmiş!

O kadar param olsa orayimi alirim zengin biri alir her yeri bina doldurur koyun sahipleri istanbula gelsin apartmanda otursun istanbulun eksikligi vardi

Uygunsuzlara satılmamalı, DEVLETİMİZ gereğini yapmalı.

Tüh bozugum yok,alamiyacam....

Bunlar para saymayı bilmiyor galiba ABD de bu paraya 50 bin dönüm arazi slir , içine en güzel evi yaptırırım, tüm tarım araç gereçlerini alır, 4-5 bin büyük baş hayvan da koyar hayvancılık yaparım