“Allah beni bu amaç uğruna engelli olarak yarattı”

2024 Paris Paralimpik Oyunları geride kaldı belki ama, sporcuların başarı hikâyeleri her daim gündemde kalması gerekiyor. Nedeni ise, her bir yaşanmışlıktan gerekli derslerin çıkarılması. Sporcularla yapılan röportajlara baktığımızda, kimsenin hayatından şikâyet etmekten öte, içinde yer aldıkları durumla ilgili memnunluk ve heyecanın yanı sıra, daha büyük başarılara nasıl ulaşır, gelecek nesillere nasıl örnek olurum planları içerisinde olduklarını görmekteyiz. Bu sporcularımızdan birisi de Umut Ünlü. Sporcumuz Paris’te 50 ve 200 metre S3 sınıfında katıldığı yüzme yarışlarda 2 altın madalyanın sahibi oldu. Spor tarihimiz, Olimpiyatlarda bugüne kadar görülmeyen bir başarı. Ünlü’nün sportif başarısı kadar, bu başarı üzerinden geleceğe yönelik verdiği örnek olabilecek toplumsal mesajlar da, şampiyonluk kadar ayrı bir önem taşımakta…

BAŞARI NASIL GELDİ? 

Paralimpik oyunlar tarihinde Türkiye’ye aynı organizasyonda iki altın madalya kazandıran Umut Ünlü’nün spor geçmişi çok uzun bir süreyi kapsamıyor. Cevabı aranan soru, Üniversite yıllarında başlanılan çalışmayla bu başarıya nasıl ulaşıldığı! Tahmin ediyorum Ünlü, ne yetenek taraması sonucu, ne de büyük yatırımlar yapılan Türkiye Olimpiyat Hazırlık Merkezleri (TOHM) sporcusu olmanın neticesinde ulaştı. Doğru antrenörle bir araya gelip, içindeki aslanın uyanması ve doğru çalışmayla ay-yıldızlı sporcumuz, sportif başarının zirvesi olarak görülen olimpiyatların en üst basamağında yer almayı başardı… 

“NELERİN BAŞARILABİLECEĞİNİ GÖSTERDİM”

Olimpiyat Şampiyonu sporcumuz Umut Ünlü, Anadolu Ajansı’na verdiği röportaj içeriğinde, başarılara ulaşmak için öncelikle, karşılaşılan engellerin aşılması gerektiğini bizlere gösteriyor. Ünlü ve annesinin görüşlerinin her bir satırı ayrı bir öneme sahip olduğu için, o röportajı olduğu gibi paylaşmak istiyoruz; 

Başarımın ardında çok ciddi acılar, zorluklar ve gözyaşı var. Tüm engellere rağmen asla pes etmedim. Her zaman başarıyı hedefledim ve hayal ettim, bu uğurda çok çabaladım. Başarımın ardındaki en önemli motivasyon kaynaklarımdan birisi de neler yapabileceğimi herkese göstermek oldu. Ailem ve arkadaşlarımdan çok destek gördüm. Yağmur oluyordu, annem bir muşamba ile üzerimi örtüyordu, ‘Hadi oğlum bugün antrenmana böyle git. Islansan da bir şey olmaz. Antrenman yapmalısın.’ diyordu. Ben ıslanabilirim belki ama rakibim o sırada antrenmanda olabiliyor, arabasıyla gidiyor antrenmanını yapıyor… 

MADALYA ALMAK, SADECE DERECE YAPMAK DEĞİL!

Normal bireyler bize göre daha avantajlı, onlardan daha çok efor sarf ediyoruz. Metrobüse binerken, yemek yerken, tuvalete giderken zorlanıyoruz. Bunlar bizim için ekstra efor demek. Engelli olarak yaşamak zor, spor yapmak daha da zor. Biz bunu başarınca da insanlar diyor ki ‘Bu engelli ama bunu da yapabiliyor, demek ki onlar da bir şey başarabiliyor.’ Amacımız da zaten buydu. İnsanlara bunu öğretmek, engellilerin de engelli olmasına rağmen birçok şeyi yapabileceğine inandırmak. Allah’a şükür bu madalyaları alarak da bunu gösterdiğimi düşünüyorum...

“ENGELLİLERE ÖRNEK OLMAK İSTİYORUM”

Engellilerin spor yapmasını, sanatla uğraşmasını istiyorum. Onlara öncülük etmek gerçekten benim için iyi bir şey. Ben önceden her insanın bu hayatta bir amacı olduğunu düşünüyordum. Nasıl ki bir ağaç bize oksijen veriyor, gölge yapıyorsa benim de bir amacım olduğunu, Allah’ın beni bu amaç uğruna engelli olarak yarattığını düşünüyordum. Ben o amaç doğrultusunda ilerliyorum. Hayatımı da bunun üstüne ilerletmeyi düşünüyorum. İleride inşallah Paralimpik Komite’de görev almayı düşünüyorum, Federasyonda da görev almayı düşünüyorum…

“İKİNCİ MADALYAM HAMZA İÇİNDİ”

Hamza isminde bir engelli genç, müsabakayı gözyaşlarıyla seyretmiş. Görüntüler inanılmazdı. Çocuğu gördüm ağlıyordu, onu görünce ben de ağlamaya başladım. Sabah da bir yarışım var. İçimden ‘Hamza yarınki madalyayı senin için alacağım.’ dedim. Allah’a şükür sözümü de tuttum. Sonra Hamza’yı da aradım, dedim ki ‘Bu madalyayı senin için aldım.’ Birlikte sevindik…

UMUT ÜNLÜ’NÜN GELECEK HEDEFLERİ 

Paris Paralimpik Oyunlarında elde ettiği tarihi başarının yeni bir başlangıcı. Başarımı, 2025’te Singapur’da yapılacak Dünya Şampiyonası ve 2028 Los Angeles Paralimpik Oyunlarında da sürdürmek istiyorum. Özellikle 2025 yılına ilişkin hedefinin 3 altın madalya ve bir dünya rekoru kırmak istiyorum. Federasyonumuzun da takip ettiği benden sonra gelecek nesiller, gençler var. Benim de takip ettiğim küçük arkadaşlarım, kardeşlerim var. Ben hayallerim için çok çalıştım. Bunları hayal ettim ama çok da çalıştım. Engelli kardeşlerimden de isteğim asla pes etmesinler, hayal etsinler, yeteneklerini keşfetsinler…

“ARABA KULLANMAK İSTİYORUM”

“Bağımsız yaşam becerilerini geliştirebilmek için ehliyet sahibi olmak istiyorum. Fiziksel durumu nedeniyle daha önce ehliyet başvurusunun reddedildi. Benden daha dezavantajlı durumda olan rakiplerim araba kullanabiliyor. Yetkililerden bu konuda yardım istiyorum Ben ehliyet almak, araba kullanmak istiyorum. Yurt dışında benim gibi birçok örnek var. Rakiplerim benden fiziksel olarak daha zor durumda ama kendi arabaları, ehliyetleri var ve antrenmanlara arabalarıyla gidip gelebiliyor. Ben de ehliyet almak istiyorum. Onun için başvuru da yapacağım. Doktorlarımızdan isteğim, gelen kişi ve sporculara sadece fiziksel durumlarına bakarak ön yargıyla yaklaşmamaları. Çünkü ben bu kollarla günde 8 kilometre yüzüyorum. Tonlarca ağırlık kaldırıyorum bu ellerimle. Araba da sürebilirim diye düşünüyorum.”

“ENGELLİ CAMİASINA UMUT OLMAYA DEVAM EDECEK”

Anne Şaheste Ünlü, Paris Paralimpik Oyunları yüzme branşında iki altın madalya kazanan oğlu Umut Ünlü için, Anadolu Ajansında yer alan röportajında çok önemli mesajlar yer alıyor; “Başarı büyük zorluklar neticesinde geldi. Çocukluğundan bugüne, her an Umutla birlikte oldum. Akülü bir tekerlekli sandalye alınana kadar okuluna, yüzme antrenmanlarına ve rehabilitasyon merkezlerine zor şartlar altında götürdüm. Umut’un bugüne geldiği nokta ile gurur duydum. Başarısı beni çok mutlu etti. İlerleyen yıllarda çok daha iyi yerlere gelip, engelli camiasına umut olmaya devam edecektir… 

Umut’a üniversitede bir tane arkadaşı vesile olmuştu, antrenör Duran Hoca ile tanıştı. Umut oraya gitti, oraya başladıktan sonra onun da hayatı değişti, bambaşka bir Umut oldu. Hem bizimle hem de kendisiyle uğraşmayı bıraktı ve sadece önüne baktı, kendini diğer engellilere örnek olmaya adadı. Çok şükür çok güzel bir yere geldi, inşallah daha da iyi yerlere gelir. İnşallah engellilerin imkân verildiğinde neler başarabileceğini göstermeye devam eder.