Batılı emperyalistler çıkarları uğruna katliamları desteklerken, bir varil petrolü mazlumların kanından daha değerli gören Arap ülkeleri, petrol gelirlerini kaybetmekten korktukları için Gazze’deki soykırıma göz yumuyorlar.
Buğra Kardan İstanbul
Gazze’yi kana bulayan İsrail’e Arap ülkeleri de tek laf etmiyor. Bu ülkeler petrol gelirlerinden olmamak için hastanelerin vurulmasına, kadınların ve çocukların katledilmesine kayıtsız kalıyor. Batılılar enerji koridorlarına hâkim olma adına Tel Aviv yönetimine yardım yağdırırken Arap devletlerinin masumları bombalayan Siyonistlere petrol akışını kesmemeleri, katillere arka çıkan Amerika’nın jetlerine yakıt temin etmeleri infiale yol açıyor.
Ses seda yok
Ortadoğu analistleri tarafından Gazze’ye yönelik saldırılara güçlü bir ses çıkarılmadığından yakınılıyor. İlaveten “Ne yazık ki Arap tiranları menfaatlerini ön planda tutuyorlar”, “Krallar ve emirler bir varil petrole insan canından daha çok kıymet veriyorlar” ifadeleri kullanılıyor. Akit’e konuşan dış politika uzmanı Mustafa Öztop, Arap ülkelerinin Filistinlilere yönelik saldırılara tepki vermekten kaçındıklarına işaret ederek, şunları söyledi: “Arap ülkelerinde İsrail’in Gazze’yi işgali konusunda tutumlar benzer. Liderler düzeyinde işgalle ilgili hassasiyet yok. Bunlar iktidarlarını ve yönetimlerini, menfaatlerini koruma yönünde tavır alıyorlar. 1973’e dönmekte yarar var. O tarihte Yom Kippur Savaşı vardı, Arap ülkeleri İsrail’le mücadele ediyordu. Washington yönetimi Tel Aviv yönetiminin yanında duruyordu. Arap ülkeleri art arda toplantılar yapıyor ama petrol ambargosu için karar alamıyorlardı. Riyad yönetimi ambargo uygulamamak için direniyordu. Muhtemelen Washington yönetimini karşısına almayı arzu etmiyordu. Sıkıntı büyüyünce Riyad yönetimi yani Kral Faysal ambargoya katılıyordu. 2023’te de 1973 gibi bir durum görülebilir mi? Bilemiyoruz. Kral Selman da Faysal’la aynı tavrı takınıp takınmayacağı belirsiz. Ama çatışma geniş alana yayılırsa Arap ülkeleri tekrar bir araya gelebilirler, adım atabilirler.
Akan kanı umursamıyorlar
Arap ülkeleri Gazze’de olanlar karşısında umursamazlar. Şaşırıyor muyuz? Şaşırmıyoruz. Nihayetinde bu ülkeleri yönetenler petrol gelirlerini, menfaatlerini, güçlerini korumayı odağa alıyorlar. Gazze’de vuku bulan olayları önemsemiyorlar. Yani her şey olabilir. Ambargo kararı da alınabilir. Bakın Rusya-Ukrayna Savaşı’nda Washington yönetiminin ‘Petrol üretimini arttıralım, fiyatını indirelim’ çağrısına Riyad yönetimi karşı olumlu yanıt vermedi. Washington-Riyad münasebetlerinde başkalaşma var. Burada Rusya-Ukrayna Savaşı kırılma noktası idi. Suudi Arabistan dik durdu üretimi arttırmadı, fiyatı indirmedi. Filistin sorununda da Suudi Arabistan’ın çıkarları hizmet edecek bir husus olmalı ki yaptırım kararı alınsın. Yani Filistin halkının korunması, işgalin durması lehine olursa Suudi Arabistan ambargoya yönelir.”
Çıkar hesapları var
Gazeteci Yazar Ahmet Varol da, Arap ülkeleri için insani ve ahlaki değerlerden çok çıkar hesaplarının önemli olduğunun vurgulayarak, şunları ifade etti: “Malum, Arap Birliği Gazze’yle ilgili acil toplantı kararı aldı. Bu karar 11 Kasım’da uygulanacak. Siyonist işgalci saniye geçmeden Gazze halkına füze, bomba atıyor. Halkı kara operasyonuyla baskı altına alıyor. Arap Birliği de toplantı için 10 gün sonrasına tarih veriyor. Toplantıdan bir şey çıkacağına da inanılmıyor. Ne yazık ki Arap yönetimler, Amerika’ya yuları teslim etmiş olmanın sıkıntısını yaşıyor. Bu sıkıntıyı zaman zaman hissettiriyorlar ama somut bir hamlede bulunuyorlar. Fiiliyatta Gazze için de bir şey yapmıyorlar. Burada iki önemli faktör var. Birisi çıkar hesapları. Arap ülkeleri ‘Amerika’yla çıkar odaklı münasebetimize zarar gelir mi’ diye korkuyorlar. İkincisi de direniş bilincinin yayılmasından rahatsız oluyorlar. Siyonist işgaline karşı olsa da zulme karşı direniş bilincinin yayılması Arap yönetimleri kaygılandırıyor. Bu yönetimler zulme karşı direniş bilincinin yayılmasından, ateşin kendilerine dokunmasından çekiniyorlar. Çünkü kendileri de zulümle ayakta duruyorlar. İşgalci değiller ama zulüm rejimi inşa ettiler. Zulüm rejiminden halklar da rahatsız, farkındalar. Filistin’de direnişin köşeye sıkıştırılması onları tedirgin etmiyor. Ne var ki Siyonist işgalci, sadece direnişle savaşmıyor. Cephede tattığı yenilginin intikamını savaşla alakalı olmayan kalabalıklardan alıyor. Hastaneyi hatta mülteci kampını bombalıyor. Bütün bu katliamları Amerika’nın desteğiyle yapıyor. Arap ülkeleri petrol hesabı yapmıyorlar. Bir petrol ambargosunun İsrail’i hizaya sokacağını biliyorlar. Ama Amerikan baskısı korkusundan, Filistin direnişinin yayılması kaygısından ötürü girişimde bulunuyorlar.”
