Fakat Seyyid Vehbî’nin “Sûr-nâme’-i Hümâyûn” adlı kitabında garip bir olay anlatılır.

Hikaye 1719 senesinde Padişah 3. Ahmet’in şehzadelerinin sünnet düğününde geçer.

Sünnet düğünü deyip geçmeyin Okmeydanı Okmeydanı olalı böyle eğlence görmemiştir. 15 gün 15 gece süren eğlencede 5 bin fakir çocuk sünnet edilmiş hiçbir masraftan kaçınılmamıştır.

Okmeydanı dedik ama eğlencenin düzenlendiği merkezdir burası ve Sadabad dahil Haliç’in tüm kıyıları bir eğlance alanına dönüşmüştür.

İşte o eğlencelerin düzenlendiği bir gün Padişah 3. Ahmet Aynalıkavak Kasrı’ndaydı.

Haliç’in üstü neredeyse kayıklarla örtülü gibiydi. Hatta kürek çekmek dahi imkansızdı.

Haliç kıyıları ise insanla doluydu.

Birden Haliç’in üzerinde koca bir timsah belirdi.

Timsah ağzını açıp kapayarak bir süre suyun üzerinde dolaştı.

Bu aslında timsah değildi timsaha benzeyen yüzen bir taşıttı ve binlerce İstanbullunun bakışları arasında suya daldı ve gözden kayboldu. Aradan yaklaşık bir saat geçtikten sonra timsah suyun içinden tekrar çıktı ve ağzını açtı.

İçinden beş rakkas çıkıp timsahın üzerinde dans etmeye başladı. Alkışlar ve çığlıklar koptu Haliç’te… İnsanlığın gördüğü ilk denizaltıydı bu aslında… Eski mimarbaşı İbrahim Efendi’nin tasarladığı bu ilginç dev timsah görünümlü denizaltı batı tarihine geçen ilk denizaltıdan yaklaşık 160 sene kadar önce Haliç’te yüzmüştü…

Tasarımını Mimar İbrahim Efendi tasarısıydı. Suya batan bu cismin içinde 4-5 kişi saatlerce kalabiliyordu.

Ağız kısımlarından birleştirilmiş iki kayık öncelikle bir araya getirilmişti.

Su geçirmemesi için katranla boyanmıştı. Batıp çıkmasını ise araca bağlanan ağırlıkların bırakılıp tekrar toplanmasıyla yapılıyordu.

Teknenin dış tarafında yelpazeye benzer uçlar, içeridekilerin nefes almasını sağlayan bir havalandırma sistemi oluşturuyordu.

Bu uçların dışarıdan çirkin bir görüntü oluşturmaması için gövdeye konan kuş görünümü verdi.