Bir çocuğunu enkazda kaybeden, eşi, büyük kızı ve kendisi çöken binadan saatler sonra kurtarılan anne Nilay Fansa, bebeklerinden ümidi kestikleri anda güzel haberin komşusundan geldiğini belirterek, "Bebeğimizi arıyorduk, umutlar bitmişti, o sırada bir komşumuz, kardeşime 'Çıktığını gördüm' diyor, Adana'ya sevk edildiğini öğrendik. Bizim için tarifsiz bir mutluluk" dedi.

Antakya ilçesinde depremde çöken bir apartmanın 5'inci katında yaşayan 3 çocuklu anne Nilay ile Baba Cengiz Fansa, 3 çocuğu ile birlikte enkazda kaldı. Anne 13, bir kızı ile baba ise 33 saat sonran enkazdan sağ olarak çıkarıldı. Ancak çocuklarından Ali'nin cansız bedenine ulaşıldı.

Bir çocuklarını kaybetmenin üzüntüsünü duyan aile 6 aylık bebekleri Birce'ye ulaşmaya çalıştı. Onun da enkaz altında kalarak hayatını kaybettiğini düşünen aile, komşularının 9'uncu günde verdiği haberle mutluluk yaşadı.

Komşular enkazda kedi sesi duyduklarını ardından binanın kenarındaki enkazı kaldırdıklarında beşikle düşen Birce bebeğe ulaşarak hastaneye kaldırılmasının sağlandığını aktardı. Aile, hemen yetkililere ulaşarak Adana'da tedavi altında olan bebeklerine ulaştı. Şu anda sağlık durumu iyiye giden bebeğine kavuşan anne yaşadıklarını İHA muhabirlerine anlattı.

"Birce beşiğiyle beraber camdan düşmüş. Komşularım annelerini ararken taşların üzerinden geçerken bir kedinin miyavlamasını duyuyor, kedi de olsa candır diyorlar. Komşumuz orada imdat diye insan sesleri de var, ama kediyi de kurtaracağım diyor. Sonra tuğlaları kaldırırken bakıyor ki altında bir bebek. Onu çıkarıp ailesi nerededir bulamadık diyerek hemen orada bulunan birine teslim ediyor. Sonra kanaması olunca tehlikeli bir durum olabilir diyerekten hastaneye götürüyorlar..

..3 kızım daha içeride diye düşünmüyorum. Hepsini teker teker bulmaya çalışıyoruz. Büyük kızımı çıkardık, eşimi çıkardık. Sonra ortanca kızımın Perşembe günü cansız bedenine ulaştık. Bebeğimizi arıyoruz, ama umutlarımız bitmişti. Çünkü daha çok küçük. Sesi de duyulmuyor. Artık onu en azından tek parça bulurum diye edua ederken, o sırada bir komşumuz kardeşimi görüyor ve 'Neden bekliyorsunuz hala' diyor. Kardeşim de 'Ablamın küçük kızını bekliyoruz' diyor. Bunun üzerime komşumuz 'Onun çıktığını gördüm ben' diyor ve fotoğraflarını gösteriyor. Biz ondan sonra işte üniversite hastanesine teslim edildiğini, oradan da Adana'ya sevk edildiğini öğreniyoruz. Bizim için tarifsiz bir mutluluk. Ben geldiğimde kendimde değildi, beyin kanaması geçirdiği için çok ağır ilaçlar alıyor. İki dakika yanında durabildim önce. Şuan iyi. Allah'ım benim için diğer kızımdan sonra teselli verdi."