Doğanın en ilginç hayvanlarının başında karıncayiyenler geliyor. Karıncayiyenler, uzun burunları, dar kafaları, küçük gözleri ve yuvarlak kulaklarıyla gerçekten de ilk bakışta herkesin dikkatini çekecek özellikler taşıyorlar. Araştırmacılar ise bu hayvanın dışkısı üzerinde yaptıkları araştırmada doğa için gerçekten de ürküten sonuçlarla karşılaştılar. Ayıp demeyin çünkü bu bilimdir.

Oregon Eyalet Üniversitesi'nden bilim adamları, yerdomuzu dışkısı üzerine yapılan çalışmanın, türün inanılmaz derecede kuru manzaralardan nasıl etkilendiğini keşfetmede çok faydalı olduğunu buldu. Bilim adamları, çevre giderek daha kuru ve kurak hale geldikçe, yerdomuzlarının birbirlerinden giderek daha fazla izole hale geldiğini keşfetti. Bulgular bir Çeşitlilik ve Dağıtım makalesinde yayınlandı.

Yerdomuzları Sahra altı Afrika'da yaygın olarak bulunur. Gece yaşarlar ve uzun burunlarını kullanarak termit tepelerinin yerini tespit ederek toprağı kazarlar. Türler "en az endişe verici" olarak listelenirken; Uluslararası Doğayı Koruma Birliği tarafından ekosistem açısından ekolojik açıdan çok önemlidirler.

Sahra Altı Afrika yıllardır uzun süreli kuraklığın acısını çekiyor. İklim değişikliği mevsimsel yağış miktarını tahmin edilemez hale getiriyor ve manzara her geçen yıl daha da kuraklaşıyor.

"Herkes yerdomuzlarını duymuştur ve ekolojik açıdan çok önemli oldukları düşünülür ancak onlar hakkında çok az çalışma yapılmıştır. Bunları anlamaya başlamak için yeterli veri toplayıp toplayamayacağımızı görmek istedik," Oregon Eyaletinde yaban hayatı biyoloğu olan baş yazar Clint Epps, bulgularla ilgili bir basın açıklamasında şunları söyledi. "Öğrendiğim her şeyin bilim camiası için gerçekten yeni bilgiler olabileceği, üzerinde yeterince çalışılmamış bir sistem üzerinde çalışmak istedim"

Araştırmacılar bulgularına ulaşmak için 104 yerdomuzu dışkısı örneğini test etti. Epps, izlerin ve dışkının aynı kişiler tarafından yapılıp yapılmadığını belirlemenin genetik bir yolunu keşfetti.  Genel olarak Güney Afrika'da türün üç farklı bölümünün bulunduğunu keşfettiler. Bu durum batı, orta ve doğu bölgelerinde yaşayan hayvanların birbirlerinden tamamen izole olduklarını akla getiriyordu. Manzaralar daha kuruyken ve kuraklıktan etkilendiğinde bu mesafe çok daha fazlaydı. Bilim insanları, aralarında yaklaşık 6 kilometrelik mesafe bulunan birçok yerde yerdomuzu buldu. Birbirleriyle akraba olanların birbirinden 27 mil uzakta olduğu tespit edildi. "İlk bulgularımız, iklim değişikliğinin habitat parçalanmasını artıracağını ve özellikle yağışların azalmasının ve sıcaklığın artmasının beklendiği yerlerde yerdomuzu gen akışını sınırlayacağını gösteriyor." Epps dedi. "İklim değişikliği senaryolarının çoğunda Afrika'nın en güneyinde kuraklığın artması beklendiğinden, daha fazla araştırmaya duyulan ihtiyaç açıktır."

Yakın zamanda Zimbabve'nin Hwange Ulusal Parkı'nda geç yağışlar nedeniyle en az 100 filin öldüğü bildirildi. Uluslararası Hayvan Refahı Fonu'nun (IFAW) bu ayın başlarında bildirdiğine göre, türün yeterli suyu yok ve sulama delikleri çamurlu su birikintileri haline geldi. "Bu, Afrika fillerine yönelik acil ve devam eden en ciddi tehditlerden biridir. Filler hayatta kalmak için tamamen yüzey sularına bağımlıdır." Rachael Gross, Fenner Çevre ve Çevre Okulu'nda doktora sonrası araştırmacı. Avustralya Ulusal Üniversitesi Topluluğu, o dönemde Newsweek'ye bunları söylemişti.