Yıllardır bu sayfaya nice saçmalığını taşıdık, belki de ilk defa bizim de katıldığımız bir görüş serdetti Ayşe Arman. Bizi de çok şaşırttı...
İŞTE O YAZISI:
(...) Bütün bu kaosun içinde...
Aileye yeni gelen bir bebek haberi insanı nasıl mutlu ediyor, nasıl sevindiriyor anlatamam.
Sanki bahar gelmiş gibi.
Bunca ümitsizlik arasında ümitli bir şey insana çok iyi geliyor.
Ve işte o zaman, dünya da ülke de umurunda olmuyor.
O minicik şey her şeyden daha önemli oluyor.
Bebek varlığı, bebek kokusu diye bir şey var.
Kardeşim Nevzat’la eşi Yeliz’in bir Memo’su vardı, şimdi 14 günlük bir de Ömer’i oldu.
Nasıl yemelik bir şey.
Küçücük ayakları, küçücük elleri var.
O minicik eller sürekli yüzünde.
Meme emerek hayatta kalma mücadelesinin peşinde.
Nasıl bir gayret sarf ediyor anlatamam.
Ağlaması başka güzel, gülmesi başka güzel.
O neredeyse biz de oradayız...
Bütün dünya onun etrafında dönüyor.
Ve insan kendini farkında olmadan dünyaya kapatıyor, sadece ona odaklanıyor.
“Mutlak mutluluk” hali bu.
O yüzden çocuk doğurmak güzel, bir çocukla birlikte büyümek güzel.
Çünkü zaman duruyor.
Dışarısı, içeriye giremiyor...
AYŞE ARMAN / HÜRRİYET
(...) Bütün bu kaosun içinde...
Aileye yeni gelen bir bebek haberi insanı nasıl mutlu ediyor, nasıl sevindiriyor anlatamam.
Sanki bahar gelmiş gibi.
Bunca ümitsizlik arasında ümitli bir şey insana çok iyi geliyor.
Ve işte o zaman, dünya da ülke de umurunda olmuyor.
O minicik şey her şeyden daha önemli oluyor.
Bebek varlığı, bebek kokusu diye bir şey var.
Kardeşim Nevzat’la eşi Yeliz’in bir Memo’su vardı, şimdi 14 günlük bir de Ömer’i oldu.
Nasıl yemelik bir şey.
Küçücük ayakları, küçücük elleri var.
O minicik eller sürekli yüzünde.
Meme emerek hayatta kalma mücadelesinin peşinde.
Nasıl bir gayret sarf ediyor anlatamam.
Ağlaması başka güzel, gülmesi başka güzel.
O neredeyse biz de oradayız...
Bütün dünya onun etrafında dönüyor.
Ve insan kendini farkında olmadan dünyaya kapatıyor, sadece ona odaklanıyor.
“Mutlak mutluluk” hali bu.
O yüzden çocuk doğurmak güzel, bir çocukla birlikte büyümek güzel.
Çünkü zaman duruyor.
Dışarısı, içeriye giremiyor...
AYŞE ARMAN / HÜRRİYET
