Üzülmez Mahallesi'nde özel bir şirket tarafından işletilen maden ocağında mesaide olan işçiler, sahur vaktinin yaklaşmasıyla baretlerinin ışığının aydınlattığı karanlık dehlizde ahşap direk ve kalaslardan masalarını kurdu.

Yanlarında getirdikleri domates, salatalık, biber, peynir, zeytin, konserve ve ekmeği ocak içinde kömürden kararmış elleriyle yiyen işçiler, ezan vaktinin gelmesiyle oruca niyetlenerek dua etti.

İşçiler, daha sonra maden ocağındaki mesailerini sürdürdü.

Yirmi yıllık maden işçisi Necmettin Kızılkaya, madenciliğin dünyanın en zor mesleklerinden biri olduğunu belirterek, "Bizler de ilk sahurumuzu ailelerimizle birlikte yapmak isterdik ama şartlar böyle. Ekmek parası için çalışmak zorundayız, ekmeğimizi evimize buradan götürüyoruz. Burası bizim için olmazsa olmaz. Madencilik işi zor, başka işimiz yok." diye konuştu.

Maden işçisi Doğuş Demir ise ramazan ayı boyunca hiçbir madencinin burnu kanamadan sahurlar yapmasının nasip olmasını dileyerek, "Ailemle ilk sahurumu geçirmek isterdim, nasip değilmiş. İlk sahurumu yer altında yaptım." dedi.

Kömür kentinin maden işçileri ilk sahurlarını yerin metrelerce altında yaptı