Jayanti Gandhi 35 yıldır aynı yolu gidip geliyor. Surat ve Mumbai arasında tek bir yöne gidişin 5 saat sürdüğü 300km'lik yola çoktan alışmış. Fotoğrafçı Bhasker Solanki'ye şöyle konuşuyor: “Ben de fotoğraf işindeyim. Mumbai'ye haftanın 3 günü gitmem gerekiyor. Mumbai'de konaklama çok pahalı.

O yüzden treni tercih ediyorum. Bütün bu tren sezonluk bilet sahipleriyle dolu olabilir. Bu tren normal tren iken Mumbai'ye sabah 10'da varıyordu. Sonra hızlı tren oldu, sonra da süper hızlı tren oldu ama sabah 10'da Mumbai'ye varmaya devam ediyoruz.”

Trenin kalktığı istasyonda oturacak yer bulmak mümkün. Ancak bir sonraki istasyonda başlayan kalabalık Mumbai'ye kadar artarak devam ediyor. Ara istasyonlarda binen yolcular eğer şanslıysa kendine sıkışacak bir yer ve tutunacak bir şey buluyor. Kapılar kapanıyor ve bir sonraki istasyon 40 dakika uzaklıkta!

Sol alt köşede oturmayı başarmış yolculardan Rahul her sabah 4'te uyanıyor. İstasyona 25 dakika yürüdükten sonra 65 km'lik ilk tren yolculuğuna başlıyor. Ardından 28 km'lik bir başka tren yolculuğuna aktarma yaparken indiği istasyondan 15 dakika daha yürüyerek 08:30'da vereceği ilk derse yetişiyor.

14:30'da dersleri bittiğinde 16:30 trenine binerek aynı yolu bu kez evine dönmek için tepiyor. Eve vardığında yalnızca yemek pişirip ertesi gün için hazırlık yapabildiğini ifade eden Rahul bir zamanlar trenle değil de otobüsle yolculuk ettiğinde sabah 02:30'da kalkıyormuş.

Hindistan trenlerindeki çok yaygın bir uygulama: Kadınlar vagonu. O kalabalıkta erkeklerle yolculuk etmek istemeyenler için çözümü kadınlara özel bir vagon ayırarak bulmuşlar.

Mumbai'de çalışan Mansi haftasonları ailesinin yanına gidiyor. “Kadınlar kompartmanında 60-70 civarı koltuk var ama biz burada 150 kişi sıkışmaya çalışıyoruz.

Birbirimize yardımcı olmaya çalışarak en azından etrafımızdakilerin kim olduğunu seçmeye çalışıyoruz. Yalnızca trende birbirimizi görüyoruz ama pek çoğumuz burada arkadaşlar edindi. Hatta bazı yaşlı kadınlar akrabalarına gelin buldu.”

Tren Mumbai'ye yaklaştıkça Bhasker Solanki içerideki kalabalığın dışarı taştığını ve artık insanların trene asılarak son istasyona kadar gitmeye çalıştığını gözlemliyor. Son istasyona varıldığında yolcular, Bhasker'i inerken araya düşmemesi için özellikle uyarıyorlar.